19 oktober 2011

Man Booker Prize voor Julian Barnes

Al drie keer was Julian Barnes genomineerd voor de Man Booker Prize, de meest benijdenswaardige Britse literaire onderscheiding. Helaas. Tot zijn frustratie won hij de „posh bingo” nooit. Niet voor Arthur and George (2005), niet voor England, England (1998) en niet voor Flaubert’s Parrot (1984).

Maar hij had moed kunnen putten uit de ervaring van Howard Jacobson, ook auteur van elf romans en ook vaak genomineerd. Jacobson had de hoop al opgegeven toen hij vorig jaar won, met The Finkler Question.
Gisteren was de beurt aan de 65-jarige Barnes. Hij won met zijn elfde roman, The Sense of an Ending. De schrijver krijgt 50.000 pond (56.000 euro) voor deze roman over een gepensioneerde man die terugdenkt aan de zelfmoord van zijn beste vriend. Hij krijgt een oude brief van hemzelf in handen, en daaruit blijkt dat hij minder fatsoenlijk was dan hij zich zichzelf herinnert.

Na de bekendmaking gaf Julian Barnes gisteren toe „zowel opgelucht als verrukt te zijn”. „Ik wilde niet doodgaan en dan een Beryl krijgen”, zei hij, verwijzend naar schrijfster Beryl Bainbridge die vijfmaal genomineerd werd en uiteindelijk postuum een speciaal voor haar gecreëerde Booker-prijs kreeg.

Alsof het voorbij is van Julian Barnes heeft gisteravond de Man Booker Prize for Fiction gewonnen. Uitgever Erna Staal van Atlas is dolenthousiast. ‘Ik hoop dat we er 50.000 exemplaren van verkopen. Het is een mooi én belangrijk boek!’  Het was het eerste manuscript dat ik las bij Atlas. Sindsdien loop ik overal te schreeuwen hoe goed het is,’ zegt Staal. ‘En het is niet alleen mijn mening. In de pers heeft het boek geweldige recensies gehad. Alleen al van de quotes kun je een boekje maken.’

Vanochtend is de derde druk van het boek opgelegd, met een nieuw omslag waarop staat dat het de Winnaar van de Man Booker Prize 2011 is. Atlas komt met affiches voor de boekhandel en start een kleine advertentiecampagne om de bekroonde titel verder onder de aandacht te brengen.

Elk jaar woedt er een discussie in Engeland over de kwaliteit van de titels op de shortlist van de Man Booker Prize for Fiction. Dit jaar ging het er nog harder dan anders aan toe. De lijst was te commercieel, de voorzitter van de jury gooide bovendien olie op het vuur door te verklaren dat ze kozen voor boeken die bij een groot publiek aanslaan en niet voor de literaire kwaliteit.

Julian Barnes was grote favoriet omdat recesenten en critici van mening waren dat Alsof het voorbij is het enige boek op de shortlist was die die plek ook daadwerkelijk verdiende.

Van Barnes zijn zestien titels in het Nederlands vertaald sinds 1985. In dat jaar kwam Flauberts papegaai uit bij De Arbeiderspers. In de jaren negentig ging Barnes mee met Emile Brugman naar diens nieuwe uitgeverij Atlas. Eerder dit jaar kwam Polsslag al uit.

 

Bronnen: Boekblad – en NRC.nl Boeken online.

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Geloven in een god die niet bestaat
Door Bernadet

Op de titel De Kunst van het Nietsdoen (2004) van Theo Fischer reageerden veel mensen met: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen.’ Daar ging het boek echter niet over. Het ging over Taoïsme; het niet steeds willen ingrijpen in de gebeurtenissen van je leven en de dingen naar je hand te willen zetten of bezweren.

Lees meer