8 januari 2009

Lijstjes, fini

Goed, onder de kast lag die agenda. Dit is mijn zeer persoonlijk lijst van de beste toevallig in 2008 gelezen boeken. Hopelijk voelt iemand de behoefte een onbekende titel snel ter hand te nemen, want ik las ze weliswaar toevallig in 2008, maar ze kwamen me uiterst urgent voor.

Gustav HerlingEen wereld apart, erg indrukwekkend onderkoeld verslag uit de Goelag.

W. BarbellionDagboek van een teleurgesteld man, een van de eerlijkste dagboeken waarin de boeiende hoofdpersoon zichzelf niet spaart.

Ian BurumaDe spiegel van de zonnegodin. een prachtige analyse van de Japans cultuur en denkwereld doormiddel van een nauwkeurige beschouwing van de populaire cultuuruitingen als soap en strip.

F.C. TerborghDe Turkenoorlog, Waar is de aandacht voor Terborgh gebleven, dit drieluik is een overtuigend bewijs hoe groot zijn schrijverschap was.

J. GoudsblomHet regime van de tijd, Hoe echte wetenschap ook echt leesbaar kan zijn, in een boek waarin geen zin staat die je niet begrijpt word je heel veel wijzer.

Rob NieuwenhuysTussen twee vaderlanden, Een aantal essays van de meester over Nederlands Indie, over Tempo Doeloe, Multatuli en de geweldige avontuurlijke  taalkundige Van der Tuuk. Wanneer komt zijn biografie?

Giorgio Bassani De tuin van de Finzi-Contini’s, De joodse gemeenschap in Italië aan de vooravond van de oorlog in een filmisch geschreven roman van grote schoonheid.

Maurice PonsDe seizoenen, een roman in een weerzinwekkende niet bestaande wereld. Die koud, nat ontregelend en confronterend is en veel over de menselijke ziel meldt.

Bruno SchulzDe kaneelwinkels. De schilder/graficus schrijft zinnen knapvol geladen met beelden, zeer langzaam lezen en nooit meer vergeten.

Albert HelmanHet eind van de kaart. Helman reisde halverwege de vorige eeuw naar de binnenlanden van Suriname, en leerde vooral zichzelf beter kennen.

Recent

22 september 2017

Modiano's spel met de lezer

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer