Het onvermijdelijke toeval – Martin Mosebach

Gesignaleerd door de redactie

Een reconstructie van een toevallige verliefdheid

Een vrouw en een man zijn nog maar kort samen als zij hem vraagt: wat voor leven had je
eigenlijk voordat je mij kende? Dat klinkt onschuldig, maar er ligt een kiem van jaloezie in verborgen. De man vertelt hoe hij door een toevallige ontmoeting bevriend raakte met een echtpaar en via hen nieuwe mensen leerde kennen. Hij spint een web aan wonderlijke relaties die uiteindelijk leidden tot dé ontmoeting en zijn verliefdheid. Aan het einde van de roman heeft zij een zeer gedetailleerd antwoord op haar vraag, maar welke waarheid heeft hij verteld?

In Het onvermijdelijke toeval tekent Martin Mosebach met criminele precisie in verleidende taal het spel van liefde en toeval, van pijnlijke waarheid en mensvriendelijke illusies.

Martin Mosebach (Frankfurt am Main, 1951) studeerde rechten maar is sinds 1980 schrijver en dichter. Zijn brede oeuvre werd reeds bekroond met de Von Doderer-Preis, de Grosser Literaturpreis der Bayerischen Akademie, de Kleist-Preis en de Georg-Büchner-Preis. Het onvermijdelijke toeval is zijn eerste roman die naar het Nederlands vertaald is.

Gerrit Bussink studeerde Germanistiek in Amsterdam en naast romans van Peter Handke, Uwe Timm, Thomas Bernhard en Hans Magnus Enzensberger vertaalde hij toneelwerk van Botho Strauss en Fassbinder.

‘Eruditie en humor behoren tot de sterke kanten van Mosebach […] Hij heeft een subliem oog voor details en weet de lezer tot de laatste – verrassende – bladzijde te boeien.’ NRC Handelsblad over de Georg-Büchner-Preis voor Mosebach

‘Een meester op het hoogtepunt van zijn kunnen. […] behoort niet alleen tot het beste van het nieuwe literaire seizoen, maar überhaupt van de hedendaagse Duitse literatuur.’ Frankfurter Allgemeine Zeitung

 

Het onvermijdelijke toeval

Auteur: Martin Mosebach
Vertaling: Gerrit Bussink
Blz: 288
Prijs: 18,95
Verschijnt bij Nieuw Amsterdam

 

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

01 maart 2009

Vinkenoog Verzameld

Dat Simon Vinkenoog (1928) de tachtig is gepasseerd is maar moeilijk voor te stellen. Hij treedt overal op, danst en swingt, dicht en zingt en lijkt nog immer alom aanwezig. Dat uitgeverij Nijgh &Van Ditmar nu met zijn verzamelde gedichten komt lijkt een eerbetoon aan deze performer/dichter.

Vinkenoog organiseerde Poëzie in Carré in 1966, een inmiddels legendarische bijeenkomst met een keur aan dichters, die na een copieuze maaltijd optraden in het stampvolle theater.

Lees meer