23 april 2012

Hemel die nergens ophoudt – Marlen Haushofer

Gesignaleerd:

De kleine boswachtersdochter Meta neemt met al haar zintuigen gretig de haar omringende wereld in zich op. De mensen, dieren, en planten in en om het boswachtershuis bieden een oneindige hoeveelheid indrukken, geuren en ervaringen, waar zij één geheel van moet zien te maken. De hond loopt weg, het varken wordt geslacht, marskramers komen langs, mama ruikt lekker, papa vertelt over de oorlog en in de zomer komen alle ooms en tantes op bezoek. Hoe groter Meta wordt, des te meer ze van haar wereld gaat houden. Maar eens komt de dag dat ze afscheid moet nemen.

Uitgeverij Van Gennep: ‘Een adembenemend levensecht portret van een opgroeiend meisje en haar vreugdevolle maar bitterzoete ontwikkeling van peuter met een magisch wereldbeeld tot beginnende puber.’

‘Een autobiografie van mijn jeugd.’
Marlen Haushofer

Marlen Haushofer (1920-1970) behoort met Ingeborg Bachmann en Elfriede Jelinek tot de drie grote naoorlogse schrijfsters uit de Oostenrijkse literatuur. Bij Van Gennep verschenen eerder de romans De wand en De mansarde en de novelle Wij doden Stella.

 

Hemel die nergens ophoudt

Auteur: Marlen Haushofer
Vertaald door: Ria van Hengel
Aantal pagina’s: 192
Prijs: €17,90

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer