22 juni 2010

Heimwee naar vereeuwiging – Fernando Pessoa

Sinds 2000 geeft De Arbeiderspers de Pessoareeks uit. Naast de bekendere Portugeestalige werken bestaat er van deze auteur ook een schat aan Engelstalige poëzie.

Pessoa groeide op in Zuid-Afrika, waar hij met zijn moeder en stiefvader tussen 1894 en 1905 woonde, en Engels ? de taal van zijn schoolopleiding en eerste literaire leeservaringen ? was de taal waarin hij zich aanvankelijk als dichter uitdrukte. Ook na zijn terugkeer naar Portugal op zeventienjarige leeftijd bleef hij Engelstalige gedichten schrijven.

In de tweetalige uitgave Heimwee naar vereeuwiging zijn de interessantste overblijfselen (deels geschreven onder heteroniemen als Alexander Search en Charles Robert Anon) van de Engelstalige Pessoa bijeengebracht. De 35 sonnetten, die hij in 1918 voor eigen rekening in een kleine oplage liet drukken, alsmede een selectie van andere korte gedichten werden vertaald door Maarten Asscher, die tevens een nawoord bij de uitgave verzorgde. De langere gedichten, Bruiloftsdicht en Antinoüs, zijn van de hand van August Willemsen, de in 2007 overleden grote Pessoa-vertaler.

Heimwee naar vereeuwiging is een echte ontdekking voor de talloze Pessoa-liefhebbers: niets van deze Engelstalige poëzie, die drie delen in zijn verzameld werk beslaat, is eerder in het Nederlands uitgegeven.

Heimwee naar vereeuwiging

Auteur:  Fernando Pessoa
Verschenen bij: Uitgeverij De Arbeiderspers
Vertaald door: Maarten Asscher en August Willemsen
Prijs: € 27,50

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer