13 januari 2017

Hanna Bervoets wint Frans Kellendonk-prijs 2017 én BNG Literatuurprijs 2016

Daags nadat Hanna Bervoets (1984) de driejaarlijkse Frans Kellendonkprijs kreeg toegekend, maakte de jury van de BNG Bank Literatuurprijs bekend dat Bervoets uit vijf genomineerden de prijs gewonnen heeft voor haar roman Ivanov. Bervoets wordt door beide jury’s geroemd om haar eigengereide romanoeuvre.

De Frans Kellendonkprijs wordt eens in de drie jaar toegekend aan een auteur met een oeuvre dat een ‘originele kijk op maatschappelijke en existentiële problematiek’ weergeeft. De jury bestond uit Barber van de Pol, Carl De Strycker en Maria Vlaar. De Frans Kellendonk-prijs bestaat sinds 1993 en is ingesteld ter ere van de in Nijmegen geboren schrijver Frans Kellendonk (1951-1990). De Kellendonk-prijs bestaat uit een oorkonde en een bedrag van € 5.000,- en wordt op 20 februari uitgereikt tijdens de Frans Kellendonk-lezing.

Volgens de jury schrijft Hanna Bervoets volgens een geheel eigen formule waarbij ze inhoudelijk en vormtechnisch steeds zoekt naar nieuwe manieren om ‘haar onmiskenbare maatschappelijke engagement uit de drukken.’ Van romans met een eerder kleine, existentiële thematiek, zoals Alles wat er was, dat opvalt door z’n bijzondere opbouw maar ook bijblijft vanwege de spanning die horrorachtige trekken krijgt, de toekomstroman Efter, een moeilijk, uitstekend door haar beoefend genre, tot het zo mogelijk nog knappere Ivanov, is steeds een schrijfster aan het woord die trefzeker formuleert, lenig construeert, boordevol verbeelding zit en nooit roeperig of te expliciet wordt. Op 32-jarige leeftijd kan ze al bogen op een stevige productie, met een eigen toon en plaats. En laten we ook haar columns in de Volkskrant niet vergeten; ze zijn van hetzelfde laken een pak,’ aldus de jury.

Eerdere winnaars van de Kellendonkprijs waren onder anderen Esther Gerritsen (2014), Arnon Grunberg (2011) en Marjolijn Februari (2008).

BNG Bank Literatuurprijs 2017 - Hanna BervoetsDe BNG-prijs is eveneens een oeuvreprijs voor Nederlandstalige auteurs tot 40 jaar, die minimaal twee of meer literaire prozawerken op hun naam hebben staan maar nog niet zijn doorgebroken.
De overige vier auteurs die naast Bervoets op de nominatie voor de prijs stonden, waren: Thomas van Aalten (Henry!), Merijn de Boer (’t Jagthuys), Anne Eekhout (Op een nacht) en Eva Meijer (Het vogelhuis).
Donderdag 12 januari j.l. ontving Hanna Bervoets uit handen van de jury een cheque t.w.v. €15.000,- euro en een sculptuur van Theo van Eldikvoor haar roman Ivanov (Atlas Contact). Bervoets is de twaalfde winnaar van de BNG Bank Literatuurprijs. Eerder winnaars waren Amal Ouariachi (2015), Maartje Wortel (2014), Gustaaf Peek (2010), Sanneke van Hassel (2007).

 

Foto auteur: Sanne Glasbergen

 

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer