Handgeschreven briefje

Tot anderhalf jaar geleden leefde ik een tamelijk voorspelbaar leven. Ik ging vijf dagen per week naar kantoor en twee tot drie keer per jaar op vakantie. Als iemand mij toen had verteld dat de wereld op het punt stond te worden getroffen door een pandemie waardoor de wereld tijdenlang in lockdown zou gaan, onbelemmerd reizen niet meer mogelijk zou zijn en ik met een groep van zeven andere mensen een antiquarische boekhandel zou bestieren, dan zou ik die persoon voor gek hebben versleten. Zoiets zou hooguit plausibel hebben geklonken als het uitgangspunt van een dystopische roman. Nu is de dystopie echter realiteit geworden. Hoe de pandemie precies is ontstaan zal wel altijd onduidelijk blijven, maar de boekhandel kende een concreet startpunt. Het begon allemaal met een tweet van Jean-Pierre Geelen, journalist bij De Volkskrant. Op een goede dag liep hij voorbij de antiquarische boekwinkel Colette. Zijn blik viel op een handgeschreven briefje dat achter de etalageruit zat geplakt met het bericht ‘Opvolging gezocht.’

De tachtigjarige eigenaar Jogchum de Vries bleek al een tijdje op zoek te zijn naar iemand die zijn winkel wilde overnemen, maar tot dan toe zonder succes. In zijn tweet sprak Jean-Piere de hoop uit dat iemand anders de zaak voort zou zetten. De tweet zorgde voor veel reacties en leidde er uiteindelijk toe dat een collectief van acht personen, waaronder ik en Jean-Pierre, een crowdfundactie opzette met het doel de winkel van Jogchum over te nemen. We moesten er niet aan denken dat er op de plek van dit kleine boekenwalhalla waar de boekenstapels tot aan het plafond reikten, zou verdwijnen om plaats te moeten maken voor de zoveelste lunchroom of koffietentje of – nog erger – Albert Heijn to Go. Kennelijk dachten meer mensen hier zo over. Het aanvankelijke streefbedrag van twintigduizend euro werd binnen drie dagen binnengehaald. Van tevoren waren we er behoorlijk zeker van geweest dat we dit bedrag zouden halen, maar dat het zó snel zou gaan overtrof onze stoutste verwachtingen. Meteen nadat de crowdfundactie van start was gegaan dook de landelijke media bovenop ons initiatief. 

In het NRC stond de actie zelfs op pagina drie nog voor een reportage over het in Leiden en last verkerende CDA. Ook meldden zich meer dan honderd vrijwilligers die zich wilden inzetten voor de winkel. Het was letterlijk ‘the perfect storm.’ Nadat het streefbedrag was bereikt pakte de media opnieuw groot uit: ‘Boekwinkel van de ondergang gered!’ werd er gekopt. Na de aanvankelijke euforie deed de nuchtere realiteit zijn intrede. De winkel was voorlopig van de ondergang gered, maar wat nu? We hadden opeens een boekhandel te runnen, geen van ons had daar ervaring in. Hoe pakten we dat in hemelsnaam aan. Gelukkig was er aan ideeën geen gebrek. De ene brainstormsessie na de andere volgde en de ambities werden steeds duidelijker. Colette moet niet alleen een boekwinkel blijven, maar tevens een creatief broeinest worden met regelmatige optredens van schrijvers, poëzie- en voorleesavonden en misschien ook wel optredens van muzikanten. Er is veel positiviteit, maar we realiseerden ons ook het volgende: Het wordt een uitdagende tijd.  

 

 


Istvan Kops is gek op boeken en mede-eigenaar van de antiquarische boekwinkel Colette in Den Haag. Eens in de maand schrijft hij daarover een column voor Literair Nederland.