29 januari 2015

Gedichtendag 2015 – gedicht van Hester Knibbe

Tegen het verdwijnen

voor Jo Peters

Volmaakt is alleen
die zich af heeft. Wie leeft
verzet zich, tikt bijvoorbeeld
een gedicht als een zoveelste anti
gericht tegen het af

geslotene. Wie nog
leeft of het gedrukt staat moet schrijven
dat woorden als eeuwig en nooit blijven
rollen tot ze kop of munt stil

liggen op het papier. Zolang je
praat tegen iemand is iemand, zolang
je blijft luisteren hoor je
met dovemansoren een zingend

kind op een grindpad
bijvoorbeeld, het zoekt de mooiste
steen, de meest witte en ronde en
hoeveel ruimte het om zich heeft
dat zie je dan blind.

Hester Knibbe, Uit: De buigzaamheid van steen, Arbeiderspers 2005

(Literair Nederland feliciteert Hester Knibbe!)

Recent

24 september 2017

What's in a design

22 september 2017

Modiano's spel met de lezer

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

Zoals hij was
Door Bernadet

Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken.

Lees meer