27 juli 2015

Einde verhaal / End of Story – Philibert Schogt

Twee talen en twee zielen in hetzelfde lichaam

Recensie door Geurt Franzen

Tweemaal een voorplat, twee titels in twee talen. Twee hoofdpersonen, één lichaam, één schrijver. Dat kenmerkt de opmerkelijke dubbelroman Einde verhaal/End of Story van de geboren Amsterdammer Philibert Schogt (1960), die opgroeide in de VS en Canada. Het is niet alleen de tweetaligheid van de auteur maar met name de sociale gevolgen daarvan, is  de kern waar de roman omheen geweven is.

De lezer mag kiezen. Alleen de Nederlandstalige roman lezen of ook de Engelse? Of alleen de Engelse? Tweederde van het boek omvat de roman Einde Verhaal, de rest is voor End of Story. Twee ogenschijnlijk afzonderlijke geschiedenissen die, maar dat blijkt nadat je ze allebei gelezen hebt, in elkaar te vouwen zijn als de vingers van twee handen. Daardoor ontstaat er een overlap die soms heel vanzelfsprekend is, maar vaak niet. We krijgen immers een en hetzelfde levensverhaal voorgeschoteld, gezien vanuit een dubbel perspectief.  Dat maakt sommige passages ook  saai. Want  de verschillende  perspectieven verschillen niet  echt veel van elkaar en zo krijgen we dezelfde scène nog een keer te lezen.

Schogt, die in 1998 debuteerde met De wilde getallen, vertelt op twee manieren het verhaal van Johan Butler. Een in Nederland wonende zestiger die geboren is in Canada, uit een Nederlandse moeder en een Canadese vader. Butler is een gepensioneerd literair vertaler Engels-Nederlands die door een uitgever wordt overgehaald  nog één keer een boek te vertalen.  Het gaat om een omstreden roman van een Amerikaanse schrijver die wordt aangevallen door godsdienstfanaten.  In het boek dat nog niet verschenen is, zou god te kakken worden gezet. Het zogenaamde eerste hoofdstuk van die omstreden roman die Schogt in zijn dubbelroman heeft opgenomen, is buitengewoon amusant. Daarin neemt god, hilarisch genoeg,  deel aan een talentenjacht. Om de titel Top Creator te verdienen, moet hij het opnemen tegen Darwin en de duivel.

Johan Butler is een merkwaardige persoonlijkheid. Noem hem gerust een gespleten persoonlijkheid. Er zit iemand in zijn oor te blazen waarvan hij dacht dat hij ervan verlost was. Het is John, zijn Engelstalige ik. Die vroeger, toen Butler nog in Canada woonde, de toon aangaf. Maar die op de achtergrond is verdwenen toen Butler naar Nederland verhuisde en steeds minder Engels ging spreken. Nu Johan deze vertaling heeft aangenomen, komt deze John in opstand. Want eigenlijk zou Butler zijn vrije tijd gaan besteden aan het optekenen van zijn memoires. Waarin, zo hoopt John, eerherstel zou komen voor hém.

Na een twintigtal bladzijden in het Einde verhaal word je als lezer geprikkeld: hé, in deze scène zet de hoofdpersoon zich aan het schrijven. Het zal toch niet… En inderdaad, wie dan het boek omdraait en zich aan de eerste bladzijden van End of Story  zet, ontdekt dat die versie het product is van de schrijverij van de protagonist. Wie dat om en om lezen voortzet, belandt steeds weer in die andere taal en ervaart dan bijna aan den lijve hoe het is om tweetalig te denken. Hoe het is om steeds te moeten schakelen. Hoewel het de kloof tussen de ‘enkeltalige’ lezer en de tweetalige schrijver niet dicht, brengt het de thematiek wel dichterbij.

Schogt heeft het zich niet gemakkelijk gemaakt door Johan en John, als was het een spelletje bokspringen, door de roman te laten stuiteren. Het vraagt ook nogal wat inlevingsvermogen van de lezer om die gespletenheid te accepteren. Het komt allemaal nogal gekunsteld over. Gelukkig schrijft Schogt, zowel in het Nederlands als het Engels, heel toegankelijk en onopgesmukt en dat maakt lezing van de dubbelroman tot een amusante ervaring.


Einde Verhaal/ End of Story
,

Philibert Schogt
192 en 124 blz.
€ 19,99
Uitgeverij de Arbeiderspers

 

Einde verhaal / End of Story
Philibert Schogt
ISBN: 9789029539036

Meer van Geurt Franzen:

28 september 2017

Maangodin met angst voor een draaikolk

Over 'De schone slaper' van Allard Schröder
4 mei 2017

Hakken aan het voetstuk van de held 

Over 'En we noemen hem' van Marjolijn van Heemstra
19 april 2017

Achter het masker van mevrouw OVO

Over 'Mevrouw OVO' van Elma van Haren

Recent

17 november 2017

Uitzichtloos leven in Unthank / Glasgow

Over 'Lanark' van Alasdair Gray
15 november 2017

Een portret in stukjes

Over 'Waarom ik mensen niet in mootjes hak' van Renske de Greef
14 november 2017

Diepe emoties in weloverwogen zinnen met originele beelden

Over 'Binnenplaats' van Joost Baars
13 november 2017

Een aaneenschakeling van mislukkingen?

Over 'We haten elkaar meer dan de Joden' van Els van Diggele
9 november 2017

Verlangen in vele variaties

Over 'Het raadsel van de liefde' van Andre Aciman

Verwant

27 juli 2015

Wel de roes, niet de hoofdpijn

Over 'Hallo muur ' van Philibert Schogt
27 juli 2015

Ontbijten met gelei uit kraters van groen

Over 'Ontbijt met de Borgias ' van Philibert Schogt
27 juli 2015

Zelfspot en ironie in ogenschijnlijk lichtvoetige roman van Eco

Over 'Het nulnummer ' van Philibert Schogt