Eerbetoon illustratrice Jenny Dalenoord (1918-2013) in Letterkundig Museum

Nieuws van de redactie

Het Letterkundig Museum in Den Haag brengt een kleine hommage aan de illustratrice Jenny Dalenoord die vrijdag 25 oktober op 95-jarige leeftijd overleed.

Dalenoord illustreerde ongeveer 180 kinderboeken, onder meer voor beroemde titels als Wiplala (1957) van Annie M.G. Schmidt, Gideons reizen (1960) van An Rutgers van der Loeff-Basenau en Padu is gek (1957) van Miep Diekmann, met wie zij veel heeft samengewerkt en gereisd. Bij leven schonk ze haar rijke archief aan het Letterkundig Museum. Hoogtepunten uit het archief van Dalenoord zijn vanaf dinsdag te zien in het kleine eerbetoon dat het museum aan de illustratrice wijdt. Er worden vele bekende en alom geliefde schetsen en tekeningen getoond die zij maakte voor onder andere Wiplala en Muis, Mol en Rat.

Het eerbetoon aan Jenny Dalenoord valt in de reeks kortlopende actuele tentoonstellingen die het Letterkundig Museum wijdt aan belangrijke gebeurtenissen in de literaire wereld. De looptijd van deze exposities is afhankelijk van de actualiteit.

 

Letterkundig Museum / Kinderboekenmuseum
Prins Willem-Alexanderhof 5, Den Haag
www.letterkundigmuseum.nl
www.kinderboekenmuseum.nl

 

 

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

26 december 2023

Beste boeken van 2023

26 december 2023

Een oeverloos bestaan

Literair Nederland - 10 jaar geleden

06 januari 2014

Een boer met een bibliotheek Een boer met een bibliotheek
Recensie door Adri Altink

Al op de eerste pagina legt Benno Bernard treffend uit waarom hij een landjonker is: ‘Gezonde buitenlucht snuif ik met welbehagen op; ik boots hier op mijn bekoorlijke platteland tussen voormalige boeren de voormalige landadel na. Daartoe bewoon ik een oud boerderijtje, cultiveer elf are grond en koester vele anachronistische inzichten, die muf ruiken in de neus van mijn tijdgenoten.’

Wie deze zinnen na lezing van het hele Dagboek (het bestrijkt de periode van 2008 tot de eerste dagen van 2013) nog eens terugpakt, merkt hoe kernachtig dat zelfportret is.