27 september 2016

Een boekenliefhebber?

Door Stefan Ruiters

Het is tien uur in de ochtend. Ik kijk over mijn computerscherm heen naar buiten. Er staat een vrouw aan de andere kant van het voetpad, voor het bushokje. Ze kijkt naar binnen, ze kijkt naar de boeken. Leuk, denk ik, een geïnteresseerde dame. Is ze benieuwd naar de kunstboeken die bij het raam in de kast staan? Het rijtje boeken over Van Gogh, heeft ze misschien Art & Design in haar vakkenpakket? Of valt haar oog op de monografie over de modernistische kunstenaars Paul Klee of Piet Mondriaan? Of, wat verder in de kamer, ziet ze mijn Anselm Kiefer-boeken staan? Want ze tuurt al een halve minuut of langer naar binnen en van zo’n afstand kun je de letters op de ruggen maar moeilijk lezen, dus dat begrijp ik wel.

Ik kijk nog een keer naar haar. Ze draait haar heup in, ze leunt op de voorkant van haar voet, een spierwit gympie, en kijkt weer naar de boekenkast. Dat zijn wel aparte bewegingen om naar boeken te kijken eigenlijk. Ik kijk naar haar, maar ze ziet me niet staan. Maar ook de boeken ziet ze helemaal niet staan. Ze draait zich om en kijkt over haar schouder nog eens naar mij, naar de boeken? Nee man, ze kijkt naar zichzelf in de weerspiegeling van het raam. Ze schikt haar bloesje terwijl ze over haar zonnebril naar de weerspiegeling in het raam kijkt. Haar mobieltje komt tevoorschijn en ze kijkt ernaar. Ze drapeert een haarlok voor haar gezicht. Klik! De bus stopt voor de halte, ze pakt het blikje energy drink dat naast haar stond en weg is ze.

Eh, waar was ik mee bezig? Oja, ik ga boeken inpakken voor klanten die op de veilingsite Catawiki een boek bij me hebben gekocht: Een bibliofiele uitgave van Bernlef en Eva Gerlach, drie fotoboeken van Nan Goldin, een stapel Willem-Jan Otten en zojuist werd via Boekwinkeltjes.nl Klinkende ikken van de kersverse winnaar van de Constantijn Huygens-prijs Atte Jongstra besteld. Aan de slag!

 

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer