Deze moet je lezen

Recensie door Martenjan Poortinga

‘Mijn lijst zou morgen zó weer anders kunnen zijn.’

 

Hagar Peeters, Malva. Wat een fantastisch boek: een geweldig onderwerp, beschreven vanuit een zeer verrassend perspectief en geschreven in puur poëtische taal. Het boek van het jaar!

 

 9200000011436831Willem Otterspeer, De mislukkingskunstenaar. Het eerste deel van de biografie van W.F. Hermans. Heeft nogal wat kritiek gekregen. Ik ben het daar niet mee eens: Hermans’ leven is door Otterspeer van binnenuit benaderd en hij heeft het heel mooi opgeschoven.

 

Verloop van jarenRemco Campert, Verloop van jaren. Poëzie van de oude meester. Gedichten over oud worden, herinneren en herinneringen. En toch met jeugdig elan geschreven.

 

 

De langste nachtOtto de Kat,  De langste nacht. Een onderschatte, bijna vergeten schrijver, maar wat schrijft hij prachtige boeken. Ook dit boek gaat over herinneren, verleden en verwerking, geschreven in een lichte, sprankelende taal.

Op Literair Nederland besproken door Sharon Hagenbeek.


Zelf
Pieter Boskma, Zelf
. Nog meer poëzie. De dichter grijpt zichzelf bij de kladden, vijf jaar na het overlijden van zijn grote liefde: helder, eerlijk, nietsontziend.

 

 

9200000046552308

Tommy Wieringa, Honorair kozak. Reisverhalen van de schrijver die net zo mooi schrijft als hij praat. Dé stilist van de Nederlandse letteren, in het voetspoor van Cees Nooteboom.

 

 

 

 

Omslag  -
Wat hebben de recensenten van Literair Nederland het afgelopen jaar gelezen, en wat raden ze aan?

Meer van Martenjan Poortinga:

Recent

22 juni 2018

Een bijzondere mengeling van absurditeit, humor en mystiek

Over 'Flesjes knallen' van Yu Hua
21 juni 2018

Mild vernisje over het schrijnende bestaan

Over 'De gulheid van de zeemeermin' van Denis Johnson
20 juni 2018

Joke van Leeuwen over de zin en onzin van het sluiten van grenzen

Over 'Hier' van Joke van Leeuwen
19 juni 2018

De verdediging van een wingewest

Over 'Koloniale oorlogen in Indonesië' van Piet Hagen
18 juni 2018

Gezin gezien door de ogen van de jongste zoon

Over 'Daal neder, engel' van Thomas Wolfe