31 mei 2011

De rokkenjager en diens bijdehante tante – Herta Müller

Als Herta Müller niet aan een roman werkt, maakt ze collagegedichten. Haar huis ligt vol met kleurige knipsels van woorden en afbeeldingen uit kranten en tijdschriften. Deze plakt ze op witte kaarten. Het resultaat is een verzameling gedichten die een lust zijn voor het oog. Ze getuigen van humor, een speelse fantasie en een ongebruikelijke omgang met rijm, maar de verbijstering en de angst die haar prozawerk kenmerken zitten ook hier overal verstopt.

‘en niets wordt

in het alfabet van de angst

zo hondenkoppig plomp en

tegelijk zo hagedissig fijnbesneden

als het heden’

De originele collagegedichten zijn op de rechterpagina afgedrukt, de vertaling op de linkerpagina. Herta Müller (Roemenië, 1953) woont en werkt sinds 1987 in Duitsland. Voordat zij in 2009 de Nobelprijs voor Literatuur ontving, was zij al onderscheiden met onder meer de Kleist-prijs, de Marieluise-Fleisser-prijs en de Europese Literatuurprijs.

Bij De Geus verschenen eerder Ademschommel, Vandaag was ik mezelf liever niet tegengekomen, Hartedier, De vos was de jager, Reizigster op één been, Barrevoets in februari, De mens is een grote fazant en de essaybundel De koning buigt, de koning moordt.

‘Herta Müller, winnares van de Nobelprijs voor Literatuur, brengt het leven in een dictatuur als geen ander zo dichtbij. Het is onmogelijk om niet mee te lijden met haar personages.’ – NRC Handelsblad

De rokkenjager en diens bijdehante tante

Auteur: Herta  Müller
Vertaald door: Ria van Hengel
Verschijnt bij: Uitgeverij De Geus (juni 2011)
Prijs: €22.90

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer