8 oktober 2013

De Inktaap start met lezen

Literair nieuws

De Inktaap nodigt jongeren uit een kritisch oordeel te vormen over vier, onlangs geprezen en gelauwerde titels van Nederlandstalige schrijvers. Het gaat om de volgende vier genomineerde titels:

Pier en oceaan van Oek de Jong (Gouden Boekenuil 2013)
De laatste parade van Ruth San A Jong (Caribische nominatie)
Post Mortem van Peter Terrin (AKO Literatuurprijs 2012)
Dit zijn de namen van Tommy Wieringa (Libris Literatuur Prijs 2013).

De Inktaap is een literaire jongerenprijs waarbij leerlingen in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op Curaçao met de keuze van de jury’s van de AKO Literatuurprijs, de Gouden Boekenuil, de Libris Literatuur Prijs en de nominatie uit het Nederlandstalige deel van de Cariben geconfronteerd worden. Uit de vier genomineerden kiezen de jongeren vervolgens hun winnaar en die wint De Inktaap.

Deelnemen aan De Inktaap gaat via school. Veertien leerlingen vormen de schooljury die wordt begeleid door een docent. Alle juryleden lezen tussen 1 oktober 2013 en 1 februari 2014 de vier genomineerde boeken en discussiëren daarover. Na het lezen wordt in een slotdebat bepaalt wie de winnaar is. De keuze wordt onderbouwt in een juryrapport dat, samen met de uitkomst van het debat naar De Inktaap wordt opgestuurd.

Wie in een schooljury zit, kan op maandag 24 maart 2014 bij de prijsuitreiking van De Inktaap aanwezig zijn. De uitreiking is het hoogtepunt tijdens de slotdag van De Inktaap in de Doelen in Rotterdam. Op deze dag zijn er debatten, talkshows, ontmoetingen en interviews met de auteurs en met juryleden uit Nederland en Vlaanderen. Aanmelden gaat via school. Wie mee wil doen, vraag aan zijn docent of hij/zij het aanmeldingsformulier wil invullen. Speciaal voor docenten is op deze website alle belangrijke informatie gepubliceerd onder de knop ‘Docenten’.

De naam van dit literaire project vindt zijn oorsprong in een tekst van Jorge Luis Borges die over de Inktaap het volgende schrijft: ‘Dit dier komt veel in noordelijke streken voor en is vier of vijf duim lang; zijn ogen zijn als kornalijn en zijn haar is gitzwart, zijdeachtig en soepel, en als een kussen zo zacht. Hij is met een vreemd instinct behept: zijn zwak voor Chinese inkt, en wanneer iemand zit te schrijven, gaat hij er met gekruiste achterpoten bijzitten, en met de ene voorhand op de andere wacht hij tot het schrijven gedaan is. Dan drinkt hij wat er over is van de inkt op. Daarna gaat hij weer gehurkt zitten, helemaal rustig nu.’ Uit: Het boek der denkbeeldige wezens (1976).

 

 

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

19 november 2007

Net niet spannend genoeg
Door Fatima Bajja

Het lijkt alsof Sylvia Houweling alles heeft wat haar hartje begeert. Ze is getrouwd met Eddie Kronenburg, heeft twee kinderen en woont in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Toch is het allemaal niet zo mooi als het lijkt. Eddie werkt namelijk in de onderwereld, hij is verantwoordelijk voor het transport van drugs.

Lees meer