17 december 2010

De 100-jarige die uit het raam klom en verdween – Jonas Jonasson

‘Allan wordt 100 en dat wordt groots gevierd in het bejaardenhuis, behalve dan dat de jarige het op zijn heupen krijgt en kort voordat het feest losbarst, vertrekt. De tijd die hem rest kan hij beter besteden, vindt hij en hij klimt uit het raam en verdwijnt. Pers en burgemeester hebben het nakijken.
Allan is een nuchter type, hij kent weinig tot geen angst en staat niet al te lang stil bij zijn beslissingen. Hij handelt ad hoc en schuwt het avontuur op zijn hoogbejaarde leeftijd niet, met alle gevolgen van dien. De vaart houdt hij er in elk geval in, want het moment dat hij het bejaardenhuis verlaat, wordt De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween een soort roadtrip waarbij de lezer de memorabele avonturen van de 100-jarige meemaakt ? zo let hij even op een koffer voor iemand die maar niet terugkomt en dus gaat de koffer mee de bus in, maar er blijkt enorm veel (maffia)geld in te zitten, hetgeen woeste achtervolgingen tot gevolg heeft; ook verzamelt Allan een bonte club figuren om zich heen in een zwaan-kleef-aan-effect. Tegelijkertijd passeren de memorabele momenten uit zijn leven én die van de twintigste-eeuwse geschiedenis de revue, met Allan als wel heel bijzonder gezelschap.’

Jonas Jonassen (1963) woont in Zwitserland, vlak bij de Italiaanse grens. De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween is zijn debuut. Het won de Swedish Book Sellers Award 2009.
Hij is jarenlang journalist geweest en media consultant. Inmiddels schrijft hij aan zijn tweede boek.

Lezersreacties:
‘Moest lachen van begin tot eind!’
‘Een geweldig en gul avontuur.’
‘Een mengeling van elementen zoals ik nog niet eerder in een boek ben tegengekomen.’
‘Ik werd er echt blij van.’

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

Auteur: Jonas Jonasson
Vertaald door: Corry van Bree
Verschenen bij: Uitgeverij Signatuur
Prijs: € 19,95

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer