Verhalen
Het titelverhaal getuigt van een groot talent
Recensie door: Kris Mattheeuws
Schrijven over transformaties is een uitdaging voor de schrijver. Ovidius schreef met Metamorphosen wellicht de bekendste verhalenbundel met dat thema, hoewel ook Kafka zich er graag aan waagde met De gedaanteverwisseling, waarin een man in een kakkerlak verandert. Dit verhaal inspireerde weer de Ierse schrijver Ian McEwan tot het schrijven van de schitterende Brexit-parodie, The Cockroach.
- Vincent Merjenberg
De kinderopvang
Toen ik laatst mijn zeven maanden oude zoontje wilde ophalen van de kinderopvang zei de leidster dat hij al door iemand anders was opgehaald. Heel even dacht ik dat zijn moeder me misschien voor was geweest, maar hoewel onze relatie een aaneenschakeling van misverstanden was geweest, kon dit niet het geval zijn: ze is alweer…
Het moet een drukke internationale plek geweest zijn, een echte haven met daar omheen de kroegen en op straat de zeelui en vrouwen van lichte zeden. Als het een plek was van de zonde, was er ook wel een plek voor de vergeving. Een kerk moet er nog staan. Hviding, lees ik op een oude…
Ontregelende scènes in tragikomische verhalen
Recensie door: Adri Altink
Het auteursportret achter op de verhalenbundel Diepe aarde van Maria Vlaar (1964) lijkt wel een spiegelbeeld van de Mona Lisa van Da Vinci: vergelijk de blik, de gekruiste armen, de haardracht, de glimlach. Als het geen opzet is, is de gelijkenis te mooi om aan voorbij te gaan. Vooral omdat het beeld daarmee staat voor een grondthema…
De verhalen in Flesjes knallen van de Chinese Yu Hua geven blijk van groot vakmanschap doordat de lezer keer op keer het gevoel krijgt dat er meer is dan het verhaal vertelt, hoe compleet en helder opgebouwd ze ook mogen lijken. Daarbij zijn ze ook nog eens buitengewoon geestig. Na vier romans is Flesjes knallen Hua’s…
Mild vernisje over het schrijnende bestaan
Recensie door: Anky Mulders
Dat in de vijf verhalen uit de bundel De gulheid van de zeemeermin aftakeling en de dood terugkerende thema’s zijn wil niet zeggen dat zwartgalligheid de boventoon voert. Integendeel. Met humor beschrijft Denis Johnson in een mengeling van melancholie en sarcasme het wedervaren van de ik-personen in dagelijkse en minder doorsnee omstandigheden. Veel komt ongetwijfeld…
