Recensies

De hoop die wegvloeide

Recensie door Marjet Maks

Waar zijn de Belarussen gebleven nu hun buurland in oorlog is met Oekraïne? Het antwoord op deze vraag vind je in Dagen in Minsk, dagboek van een opstand van de Belarussische dichteres en vertaalster Julia Cimafiejeva.

Lees meer

Serieus?

Recensie door Daan Lameijer

Er zijn nogal wat genres binnen het boekenbedrijf waar een stigma op rust. Met name sportboeken en thrillers worden vakkundig uit de canon geweerd. Om nog maar te zwijgen van het genre dat doet denken aan Avatar, Disney Plus en The Hobbit: fantasy.

Lees meer

Miniaturen uit ballingschap, voor langzaam lezen

Recensie door Elisa Veini

‘Er zijn twee soorten vluchtelingen, met en zonder foto’s,’ citeert Dubravka Ugrešić een Bosnische vluchteling op een van de eerste pagina’s van Het museum van onvoorwaardelijke overgave. In het oorspronkelijk in 1997 verschenen boek verweeft Ugrešić essay met fictie, het verleden met het heden.

Lees meer

Mooie scènes maar verhaal is lastig te volgen

Recensie door Hans Vervoort

Schrijver en journalist Thomas van Aalten bewijst in zijn tiende roman Voorstad dat hij gewend is goed om zich heen te kijken en naar zijn omgeving te luisteren. 

Lees meer

Verlangens zonder samenhang

Recensie door Thibault Coigniez

Wanneer een absolute liefde je dwingt om je grootste geheim aan diegene te verklappen, dan kan dat achteraf grote gevolgen met zich meedragen. Hierover kan Domenico Starnone (1943) meepraten. Hij heeft er namelijk het speerpunt van zijn roman Geheimen (Confidenza) van gemaakt.

Lees meer

Inspiratie voor buitenbeentjes

Recensie door Anika Redhed

Hoeveel zeggingskracht heeft een boek uit 1973 bijna vijftig jaar later? Rubyfruit Jungle is de autobiografische debuutroman van Rita Mae Brown, geboren in 1949. Het boek is aan zijn zoveelste revival begonnen en in 2022 opnieuw uitgebracht.

Lees meer

Mooie bijdragen over schrijvers van toen (en nu)

Recensie door Ingrid van der Graaf

In de eerste uitgave van De Parelduiker van dit jaar een herdenkingsstuk van Daan Cartens over Inez van Dullemen (1925-1921). In de rubriek ‘De laatste pagina’, schrijft Cartens over Dullemen als de vrouw die wars was ‘van clichés, vooroordelen, vastgeroeste meningen’.

Lees meer

Waardigheid in lompen

Recensie door Reinier van Houwelingen

In de De trotse bedelaars draait het om vier personages. Gohar, de belangrijkste van de vier, is de onthechte filosoof. Als voormalig universitair docent heeft hij bewust gekozen voor een leven zonder bezittingen en zonder werk.

Lees meer

Over een rijke geschiedenis

Recensie door Istvan Kops

Een rivier kent ondanks haar stroomgebied noch een begin noch een eind en bevat vele verhalen. In De grenzeloze rivier voert Matthijs Deen ons aan de hand van een aantal van die verhalen door het heden en het verleden van de Rijn.

Lees meer

Vrijheid, gelijkheid, broederschap

Recensie door Andrea Kučerová

Kind van alle volken is het verhaal van Minke, een Javaanse jongeman van adellijke komaf, die langzaamaan loskomt van zijn traditionele, feodale omgeving en steeds bewuster wordt van de funeste impact van het koloniale regime en van de noodzaak om zich daartegen te verzetten.

Lees meer

Leven zonder geheugen is geen leven

Recensie door Helena van Dijk

In de afgelopen jaren verschenen er tientallen boeken, romans en non-fictie, over dementie, de volksziekte die door artsen en de overheid voor de nabije toekomst wordt gezien als de belangrijkste doodsoorzaak.

Lees meer

Heruitgave laat kans op reflectie liggen

Recensie door Adri Altink

Na de moord in Amsterdam van Ian Buruma verschijnt zeventien jaar na de moord op Theo van Gogh. Wie denkt dat dat een mooie gelegenheid is om terug te blikken op de analyse van de conflicten waarvan de moord destijds een uitbarsting was, komt bedrogen uit.

Lees meer

Recent

9 augustus 2022

Reis zonder bestemming

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 augustus 2012

Nasmeulend vuur 

De opening van de roman Het grote vuur, voor het eerst in het Nederlands vertaald, lijkt een zinnelijke klassieker:

‘De laatste keer dat ik met Silvia naar zee ging, kleedde ze zich tussen de jeneverbesstruiken om.