Poëzie

Voortrazende realiteit

Recensie door André van Dijk

Boskma is een verhalende dichter die de uitbundigheid en overdrijving niet schuwt. In zijn regels is duidelijk de ziel van de – mede door hem opgerichte – dichtersgroep Maximalen te herkennen.

Lees meer

Een genre-experiment in verbluffend mooie zinnen

Recensie door Michiel van Diggelen

Wulk is volgens Myrte Leffring (1973) een ‘niet eerder getoond genre-experiment’. Het experiment betreft een complementair tweeluik, bestaande uit een roman en een bundel gedichten. In de roman wisselen de hoofdstukken die spelen in 1996 af met de hoofdstukken die spelen in 2016.

Lees meer

Iets van toen in het nu

Recensie door Juul M. Williams

Kijken met andermans ogen van Ad Zuiderent opent met een voorwoord dat bij nader inzien een gedicht in prozavorm blijkt te zijn. Het leest als een briefje op de keukentafel: kom binnen, ik ben er even niet, maar maak het je gemakkelijk.

Lees meer

Van Binsbergen viert de taal

Recensie door Albert Hogeweij

Toen het begrip overvloed nog geen schaduwrandje van onbehagen kende droomde menigeen over een aards paradijs waar, zonder dat men er moeite voor hoefde te doen, alles in overvloed voorhanden had.

Lees meer

Uiteindelijk moet je het met de dood bekopen

Recensie door Hettie Marzak

Wat is een hivemind? Volgens Wikipedia is ‘hive’ een concept dat gebruikt wordt voor directe communicatie tussen de hersenen van een groep mensen. Hierdoor wordt het mogelijk om snel kennis te delen en ontstaat er zelfs een gezamenlijke intelligentie.

Lees meer

Inventief taalgebruik als een Luilekkerland

Recensie door Hettie Marzak

Hannah van Binsbergen heeft haar tweede bundel de titel Kokanje meegegeven. Het land van Kokanje is een andere benaming voor Luilekkerland, het land van melk en honing waar de gebraden ganzen je in de mond vliegen en de pannenkoeken aan de bomen groeien.

Lees meer

Hoop op vertaling: Gwen Harwood - Collected Poems

Door Hettie Marzak

Boeken leiden je naar andere boeken, als stapstenen in een rivier. Ik las een boek van Guido van Heulendonk, Vrienden van de poëzie. Dit bevat vier verhalen over een kettingbrief van gedichten die in coronatijd aan diverse mensen verstuurd worden en hun levens beïnvloeden.

Lees meer

Twintig jaar een vrijplaats voor dichters in alle maten en soorten

Recensie door Ingrid van der Graaf

Terwijl de premier van het Verenigd Koninkrijk zijn ambt voortijdig moet neerleggen, gaat  Het liegend konijn zonder veel ophef of rumoer zijn twintigste jaargang in. Een jubileumjaar in poëzie, een gekroond konijn siert de cover.

Lees meer

Getuige van toewijding als vertaler en als dichter

Recensie door Juul M. Williams

Wanneer een dichtbundel is voorzien van een voorwoord – in Dijende gronden van Anjet Daanje is dat een stevig voorwoord – is er meestal iets aan de hand.

Lees meer

Nog even geduld

Recensie door Hettie Marzak

In 2016 was de Duitse dichteres Barbara Köhler (1959-2021) een van die gasten die wachtten op het stromen van de rivier. Het uitzicht op de omgeving, de rust van het wachten en de omgang met internationale gasten brachten haar tot het schrijven van 42 gedichten als even zo vele vensters op de wereld.

Lees meer

Dichten geeft je vleugels

Recensie door Hettie Marzak

Op de achterkant van Jane Leusinks zesde bundel Kraanvogels staat een verklaring van de titel: ‘Kraanvogels staan voor waakzaamheid. In de Chinese traditie dragen ze op hun rug de zielen van de doden.

Lees meer

Wij roeien ruggelings naar later

Recensie door Juul M. Williams

Veel van wat Marjoleine de Vos schrijft in haar laatste bundel roept associaties op met de misschien wel meest bekende uitspraak van de Deense filosoof Kierkegaard: Het leven kan alleen achterwaarts worden begrepen, maar moet voorwaarts worden geleefd.

Lees meer

Recent

31 januari 2023

Voortrazende realiteit

30 januari 2023

Altijd alert op gevaar

Literair Nederland - 10 jaar geleden

31 januari 2013

Duivelse bedrieglijkheid
Recensie door Sunny Jansen

Soms lees je een prachtig boek dat je met een ongemakkelijk gevoel achterlaat. Satanstango is zo’n boek. László Krasznahorkai (Hongarije, 1954) schreef zijn debuutroman Satanstango al in 1985. Op dat moment gebeurde er veel in Hongarije, zelfs datgene dat niemand had verwacht.