Bij de uitreiking van de Nobelprijs aan Bob Dylan

Oh, what did you see, my blue-eyed son?
Oh, what did you see, my darling young one?
I saw a newborn baby with wild wolves all around it
I saw a highway of diamonds with nobody on it
I saw a black branch with blood that kept drippin’
I saw a room full of men with their hammers a-bleedin’
I saw a white ladder all covered with water
I saw ten thousand talkers whose tongues were all broken
I saw guns and sharp swords in the hands of young children
And it’s a hard, and it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard
And it’s a hard rain’s a-gonna fall

Bob Dylan schreef dit lied in de zomer van 1962

steun-ons@2x

Nieuwsbrief

Ontvang onze nieuwsbrief. Geef hieronder uw emailadres op:

Verhalen verzinnen

In het noorden lijkt alles kouder, stugger, grijzer, halfzes eten, dan naar bed. Het land van Domela Nieuwenhuis en Troelstra. Mijn grootvader was een sociaal-anarchist, die, toen hij eenmaal bij ons inwoonde omdat niemand hem wilde hebben, me elke zaterdag een gulden in de hand drukte. Me aansprak met 'wicht' en zei: 'Niks zeggen', terwijl hij loeihard mijn hand dichtkneep. En weg moest ik. Dat was Groningse humor, begreep ik later. Spannend was het wel, zo'n man die enkel sprak als hij het ergens niet mee eens was, zijn zachtgekookte eitje te lang gekookt had. Hij was directeur geweest bij de Gasfabriek, in de oorlog saboteerde hij Duitse acties, Maar daar had hij het nooit over. Ik lees over zulke stugge mannen, de harde koppigheid, weinig woorden. Canisius is een novelle van zompige modder, tochtige verblijven, armoede, alcohol en pakken wat je pakken kunt. Ellende kan een prikkel zijn om te gaan fantaseren, 'iemand die niets is wil iemand worden', (parafraseer ik Wim Brands).

Lees meer