Bas Heijne wint P.C. Hooft-prijs voor beschouwend werk

Op 13 december 2016 maakte de jury – bestaande uit Jacqueline Bel, Kees ’t Hart, Kristien Hemmerechts, David Van Reybrouck en Dirk van Weelden – bekend dat columnist, schrijver en vertaler Bas Heijne de P.C. Hooftprijs 2017 krijgt toegekend voor zijn beschouwend oeuvre.

Bas Heijne is onder andere columnist van NRC en schrijft over zeer uiteenlopende actuele onderwerpen als Hollywoodfilms en Couperus, over Europees referenda, over haatvloggers en de toekomst van de roman.

Volgens de jury geeft Heijnes werk, ‘(…) een vernieuwende impuls aan wat literatuur in maatschappelijke zin betekenen kan.’ En ook, ‘Hij schrijft als een denker én denkt als een lezer.’ De P.C. Hoofdprijs werd dit jaar bestemd voor beschouwend proza en wordt uitgereikt op op donderdag 18 mei in Den Haag.

Heijne publiceerde onder meer de romans Laatste woorden (1984) en Suez (1992). Ook gaf hij een reeks essays uit, waarvan er verschillende werden bekroond of genomineerd voor een prijs. Angst en schoonheid, zijn essay over Couperus uit 2013, werd beloond met de J. Greshoffprijs.

De P.C. Hooft-prijs behoort tot de belangrijke literatuurprijzen in het Nederlandse taalgebied. Deze oeuvreprijs wordt jaarlijks afwisselend toegekend voor proza, essayistiek en poëzie. De P.C. Hooft-prijs is ingesteld in 1947. De prijs wordt jaarlijks rond de sterfdag (21 mei) van P.C. Hooft uitgereikt en bedraagt 60 duizend euro.

De laatste drie winnaars waren Astrid Roemer (in 2016, voor proza), Anneke Brassinga (in 2015, voor poëzie) en Willem Jan Otten (in 2014, voor essay).

Foto: Bart Koetsier

Recent

23 november 2020

De binnenstaander

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2010

Verwondering in de marge

Het waait veel in de nieuwe dichtbundel Kanttekeningen van Bernlef.
De wind trekt ergens doorheen, slaat een huisdeur dicht of heeft alle tijd van de wereld.
In het eerste gedicht De Eeuwigheid tekent Bernlef met een mooie paradox de vergankelijkheid van een beschaving door de niet aflatende krachten van de wind: ‘De huidige vloer van ingedikte schapenstront / wacht op de volgende ronde van de wind / die geen rustplaats vindt maar doorknaagt tot ook /de laatste steen met de grond gelijkgemaakt zal zijn.’

De dichter wijdt 52 gedichten aan uiteenlopende begrippen als godsdienst, blues, schuld, droom, of abstracter: het toeval en de werkelijkheid en voorziet ze van commentaar.

Lees meer