18 augustus 2009

Barbara Stok wint Stripschapprijs

De 36e Stripschapprijs is toegekend aan Barbara Stok. Het is voor het eerst dat de prijs aan een vrouw wordt uitgereikt. Stok maakt autobiografische stripverhalen.

Volgens de jury onderscheidt het werk van Barbara Stok zich van andere autobiografische strips door het gebruik van langere verhalen met een persoonlijke dimensie en de jury vindt haar een stripauteur zonder weerga met een nog altijd groeiend oeuvre van topkwaliteit.

Stok publiceerde al verschillende bundels bij Nijgh & Van Ditmar. Dit jaar verscheen Dan maak je maar zin, waarin Stok de twijfels van een dertiger beschrijft, die na de dood van haar zwager tussen alle modegrillen en moderne trends op zoek gaat naar de zin van het bestaan. In 2007 verscheen Op tour door Spanje, een even komisch als spannend verhaal over de tournee door Spanje met haar punk-band. In 2003 verscheen Je geld of je leven, een introspectief verhaal over haar werk als journalist en fotograaf.

De Stripschapprijs is een oeuvreprijs die sinds 1974 jaarlijks wordt toegekend aan een striptekenaar of tekstschrijver die zich buitengewoon verdienstelijk heeft gemaakt voor het beeldverhaal in het algemeen en het Nederlandse beeldverhaal in het bijzonder. De Stripschapprijs wordt toegekend door het bestuur van Het Stripschap op voordracht van een onafhankelijke commissie, die ieder jaar opnieuw wordt samengesteld. De commissieleden hebben ieder op hun eigen manier een raakvlak met de stripwereld.

De Stripschapprijs 2009 wordt op zaterdag 26 september uitgereikt tijdens De Stripdagen in Houten. De Stripschapprijs bestaat uit een bronzen plastiek met oorkonde. De Stripschapprijs is gemaakt door de beeldhouwer Ton van Beest.

Eerdere winnaars van de prijs zijn onder anderen: Erik Kriek (2008), Aloys Oosterwijk (2007) Bastiaan Geleijnse, John Reid en Jean-Marc van Tol (2003), Peter de Wit (1999), Joost Swarte (1998), Hanco Kolk (1996), Kamagurka (1993), Dick Matena (1986), Peter van Straaten (1983), Marten Toonder (1982). (VE, (c) Boekblad)

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer