4 juni 2012

Argentijnse avonden – Carolijn Visser

Gesignaleerd door de redactie

Carolijn Visser (1956) reist al jarenlang over de wereld; haar speciale belangstelling gaat uit naar communistische en postcommunistische samenlevingen als China, Vietnam, Nicaragua en Estland. Haar reisverhalen over deze landen, zoals Buigend bamboe, Hoge bomen in Hanoi, De kapers van Miskitia, Uit het moeras en Tibetaanse perziken, laten een onafhankelijk schrijfster zien die zich aangetrokken voelt tot mensen die zich onder barre omstandigheden staande weten te houden.

Argentijse avonden is haar langverwachte boek over de Hollandse consul, Ida van Mastrigt. Deze vrouwelijke consul bereidt zich voor op het bezoek van koningin Beatrix, kroonprins Willem-Alexander en Maxima aan de Hollandse kolonie van Tres Arroyos, vijfhonderd kilometer ten zuiden van Buenos Aires. Zesenvijftig   jaar geleden, als verweesd meisje van tien, belandde Ida hier met haar zusje Miep.  De twee kinderen werden liefdevol opgevangen door de gereformeerde nazaten van  Hollandse en Friese landverhuizers . Later trouwde Ida met een van hen en werd boerin.

Hieraan vooraf ging een wonderlijk avontuur van haar vader.  In het jaar 1937 besloot Rinus van Mastrigt naar Nederlands-Indië te fietsen om daar werk te zoeken. Hij trouwde in Batavia, en kort daarna werd Ida geboren. De oorlog sloeg het gezin uiteen. Na de Jappenkampen zocht Rinus zijn geluk in booming Argentinië en liet zijn dochters nakomen.

Argentijnse avonden is het verhaal van een vader en zijn twee dochters, emigranten in Argentinië, en hun gespannen verhouding – het verhaal van een gezin op drift, maar ook een ode aan generaties Nederlanders die een nieuw bestaan opbouwden in een onbekende wereld.

Luister hier naar het gesprek tussen Wim Brands en Carolijn Visser van 2 juni op Radio 1.


Argentijnse avonden

Carolijn Visser
Blz: 288
Prijs: € 19.95
Uitgeverij: Augustus

 

Recent

25 september 2017

Een waardig gedragen ongeluk

24 september 2017

What's in a design

22 september 2017

Modiano's spel met de lezer

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

Literair Nederland - 10 jaar geleden

01 oktober 2007

Aan tien schrijvers werd een door hen zelf geschreven stuk tekst voorgelegd en gevraagd waarom ze het op die manier hebben geschreven, waarom ze die woorden gebruikt hebben. Het is zeer interessant om te lezen hoe over elk woord nagedacht wordt.

De teksten zijn van: Rene Appel – de thriller, John Leenaarts – de journaaltekst, Richard Wouters – de verkiezingsfolder, Freek Staps – het krantenbericht, Arthur Japin – de roman, Robin Kemme – de reclametekst, Ron Punselie – de webtekst, Bart-Jan Langewaard – de brief, Wouter Klootwijk – de column, Frank van der Lecq – de toespraaak..

Opvallend is dat het verschillende uitgangspunt zo van invloed is op de tekst. De schrijvers van boeken mogen hun eigen teksten maken, Het merendeel van de andere schrijvers moeten rekening houden met het doel van hun schrijven.

Lees meer