Amoz Oz geïnterviewd tijdens Nexus Conference 2015

Amoz Oz (1939) over het kwaad en hoe daar mee om te gaan aan de hand van zijn boek Judas (2014). Over ‘twee manieren om naar hetzelfde landschap te kijken’.
Oz groeide op in een kibboets, die hij omschrijft als een vreedzame periode in tegenstelling met de jaren waarin hij zijn dienstplicht vervulde. Hij nam actief deel aan schermutselingen aan de grens. Sindsdien neemt hij herhaaldelijk stelling voor de militaire zelfverdediging van Israël maar tegen militaire expansie. De twee zijden van geweld, waar ook zijn laatste essay Beste fanatici over gaat.

Nieuwsbrief

Ontvang onze nieuwsbrief. Geef hieronder uw emailadres op:

Pseudoniem

Pseudoniem

In 1947, toen de hoop groeide dat na de oorlog alles beter zou worden, werd een aantal auteurs gevraagd om een bijdrage te leveren aan een nieuwe Omnibus voor de jeugd, omdat ‘kunstenaars weten wat de jeugd-van-nu nodig heeft om de wereld van morgen iets bewoonbaarder te maken dan hij heden is.’ Hella S. Haasse schreef het verhaal ‘Machiel en de griffioenen’, over een jongen die na de bevrijding een andere naam krijgt van zijn vader, omdat deze zijn werkgever verraadde aan de nazi’s, onderduikers aanbracht en zich verrijkte met de eigendommen van weggevoerde joden. Elke keer als Machiel zich vergist in zijn nieuwe naam, slaat zijn vader hem in het gezicht, tot alleen nog het verlangen hem kwelt ‘om zijn eigen naam, dat vertrouwde woord, nu door het verbod tot een oneindig gevreesd en geliefd begrip geworden, uit te schreeuwen, te fluisteren, te herhalen’.

Lees meer