Amoz Oz geïnterviewd tijdens Nexus Conference 2015

Amoz Oz (1939) over het kwaad en hoe daar mee om te gaan aan de hand van zijn boek Judas (2014). Over ‘twee manieren om naar hetzelfde landschap te kijken’.
Oz groeide op in een kibboets, die hij omschrijft als een vreedzame periode in tegenstelling met de jaren waarin hij zijn dienstplicht vervulde. Hij nam actief deel aan schermutselingen aan de grens. Sindsdien neemt hij herhaaldelijk stelling voor de militaire zelfverdediging van Israël maar tegen militaire expansie. De twee zijden van geweld, waar ook zijn laatste essay Beste fanatici over gaat.

steun-ons@2x

Nieuwsbrief

Ontvang onze nieuwsbrief. Geef hieronder uw emailadres op:

De liefde

Ach, de liefde, de zoete verwarrende liefde die kind noch kraai veelt. Het trof me zondag toen ik de nieuwe Parelduiker opensloeg. Buiten de geur van omgespitte aarde, in de keuken lagen twintig tuinbonen in een bakje water te ontkiemen. En daar was Frieda Koch, een mooie wat afgesloten vrouw, strakke neus, golvend haar, een vrouw om verliefd op te worden. Terwijl ik over haar lees, foto’s bekijk, groeit een verlangen daar naast haar te lopen, haar van opzij gade te slaan. Het overkomt me wel eens, op afstand verliefd worden, op een gebaar, een houding, een verhaal. Frieda is keramiste, ze heeft begeesterde handen, op een foto draait ze uit vochtige klei een vaas (die handen!). Als ze in 1950 met Bert Schierbeek een gezin met twee kinderen heeft, wordt ze verliefd op Lucebert. Er vormt zich een ménage a trois, liefde in openheid. Wat niet lukte, het werd een gevecht, jaloezie van beide heren maakte het tot een ondoenlijke affaire. Als in 1951 de relatie op zijn einde loopt, gaat Frieda voor enkele weken naar Parijs.

Lees meer