23 september 2015

Adriaan van Dis krijgt Constantijn Huygens-prijs 2015

Schrijver van een indrukwekkend oeuvre

Literair nieuws

Gisteren werd bekend gemaakt dat Adriaan van Dis (1946) de Constantijn Huygens-prijs krijgt uitgereikt. Aan de prijs is een bedrag van € 10.000 verbonden. Van Dis groeide samen met zijn drie donkere halfzusjes, zijn moeder en zijn getraumatiseerde vader op in Bergen. Het Indische verleden van zijn familie speelt een belangrijke rol in veel van zijn werk.

Hij debuteerde in 1983 met de novelle Nathan Sid, die hem het Gouden Ezelsoor opleverde. In 1986 verschenen achtereenvolgens De rat van Arras en de reisverhalenbundel Casablanca, en debuteerde hij als toneelschrijver met het stuk Tropenjaren, in 1988 gevolgd door Komedie om geld. In 1988 verscheen ook de roman Zilver of Het verlies van de onschuld.
Begin jaren negentig schreef hij vooral reisliteratuur: Het beloofde landIn Afrika, en Waar twee olifanten vechten – Mozambique in oorlog (samen met fotograaf K. van Lohuizen). In 1994 verscheen de roman Indische duinen, over een in Nederland geboren zoon van een Indische familie die wordt opgevoed in de sfeer van verzwegen leed. Dit boek werd bekroond met de Gouden Uil (1995) en de Trouw Publieksprijs. In 1999 kwam de grote roman Dubbelliefde uit, in 2000 gevolgd door de novelle Op oorlogspad in Japan.

In 2010 verscheen de roman Tikkop (nominatie Libris Literatuurprijs), in 2011 publiceerde hij Stadsliefde. Zijn meest recente roman, Ik kom terug, is een geestig en nietsontziend testament in romanvorm waarmee hij dit jaar de Libris Literatuurprijs won. 

De jury bestaat uit: Erica van Boven, Jeroen Dera, Yra van Dijk, Arjen Fortuin, Aad Meinderts (voorzitter), Jan de Roder, Carl De Strycker en Maria Vlaar.

Eerdere laureaten van de prijs zijn: Mensje van Keulen (2014), Tom Lanoye (2013), Joke van Leeuwen (2012) en A.F.Th. van der Heijden (2011).

Prijsuitreiking vindt plaats tijdens het Schrijversfeest van literatuurfestival Writers Unlimited/Winternachten.
Zondagmiddag 17 januari 2016
Theater aan het Spui in Den Haag.

Foto: © Annaleen Louwes

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer