156 Zoekresultaten voor: Inge Meijer

27 december 2018

Uit het archief - column Inge Meijer en Godenslaap Erwin Mortier

door Hans Muiderman

Vlak voordat ze de deur uitgaat naar het ziekenhuis om een vriendin mentaal te ondersteunen, grist columniste Inge Meijer het boek Job (1930) van Joseph Roth uit de boekenkast. ‘Om het wachten wat te helpen,’ schrijft ze.

Het boek vergezelt haar die dag en ze leest al wachtend over de hoofdpersoon Mendel Singer, ‘die wordt voortdurend door zijn vrouw op zijn kop gezeten. De liefde tussen hen was zo koud geworden als de winters in die tijd.’ Ook las Inge Meijer De Radetzkymars (1932) van Roth, het stond in de boekenkast van haar vader en was sinds een jaar of tien in haar bezit.

Lees meer
6 mei 2018

Inge Meijer

Inge Meijer is een pseudoniem. Ze schrijft columns over boeken als steunpilaren en over ontdekkingen in de marges van de literatuur.

Lees meer
18 maart 2019

Enkele literaire zwaargewichten op de shortlist van de Libris Literatuur Prijs

door Ingrid van der Graaf

De boeken van Pfeiffer en Van Essen waren al bestsellers en komen nu ook in aanmerking voor de Libris Literatuur Prijs 2019.
Op de longlist stonden achttien titels, waarvan vier van Vlaamse auteurs en veertien van Nederlandse schrijvers. Johan de Boose  is de enige resterende Vlaamse auteur op de shortlist. Literair Nederland besprak vijf van de zes genomineerden op de shortlist:

Jan van Aken – De ommegang, Querido, recensent Kris Mattheeuws schreef: De Ommegang is een kanjer van een historische roman en bewijst de sublieme vertelkracht van Jan van Aken.

Lees meer
15 maart 2019
 – Column

Vooruitgang

Ik moest aan Honder jaar eenzaamheid denken. Dat kwam door de toestand in Venezuela waar ze het al dagen zonder elektriciteit moeten stellen. In Trouw stond een artikel Langzaam rot alles weg in Venezuela. De verslaggever merkt op dat vlees, vis en andere bederfelijke waar niet meer verkrijgbaar zijn. Winkels en markthallen zijn onverlicht. Er wordt geplunderd, de plunderaars worden gewelddadig gestraft. Door hyperinflatie werden er voor de stroomuitval al geen bankbiljetten meer gedrukt, door de stroomstoring is pinnen niet meer mogelijk.

Lees meer
28 februari 2019
 – Column

Saffraanperenboom

De tuinbonen staan te weken op het aanrecht. Het water daarvoor haalde ik gisteravond uit de regenton achter het huis. Vijfentwintig gerimpelde, tot in hun kiem verdroogde tuinbonen schudde ik vanuit een zakje in mijn hand en liet ze in het bakje glijden waar ze zich lispelend en knisperend volzogen met minuscule waterelementen. Straks gaan ze de grond in, vijf centimeter diep. Terwijl ik de tuin inloop denk ik aan de schrijfster wiens boek Moord op de moestuin diezelfde avond bij dwdd tot ‘Boek van de maand’ werd uitgeroepen.

Lees meer
15 februari 2019
 – Column

Een tirade van...

Het leek een leven geleden dat ik me onder flanerende wandelaars en fietsers bevond. Met geknepen ogen tegen het zonlicht fietste ik over de dijk. Halverwege knoopte ik mijn jas open, trok de sjaal los van mijn hals. Wat een lentedag. In de bocht van een landweg zat een zilverreiger in de berm. Toen ik dichterbij kwam, vouwde de reiger zich in een oogwenk om tot een liggende witte steen. Nu zag ik meerdere witte stenen, om een bocht in de weg te markeren. Een waarneming voor een gedicht. Het zou ‘origami’ kunnen heten. Maar ik ben geen dichter, wel een lezer van gedichten.

Lees meer
1 februari 2019
 – Column

Iets ongemoeids

Een druilerige zondagmiddag dient om te lezen, boek op bank. Al wordt het steeds moeilijker onbevangen te lezen. Het gebeurt te vaak dat in één week een boek en zijn schrijver op radio/tv èn in de opiniebladen breeduit besproken wordt. Dat er nog andere boeken bestaan buiten die uitzonderlijk lovend en doorbesproken boeken, lijkt nauwelijks een mogelijkheid. De veelheid aan reacties op de nieuwe roman van Pfeiffer maakte mij uiteindelijk leesdoof (de betekenis ervan kon ik niet zo gauw vinden maar het is zoiets als wanneer de betekenis van een boek zo vaak en meerstemmig geduid is, dat je niet meer kunt horen wat de schrijver vertelt).

Lees meer
18 januari 2019
 – Column

Donkere dagen

De aanhoudend donkere dagen, de wind en regens die het huis geselden, deden me verlangen naar enige verlichting. Google verwees me naar de dichtstbijzijnde plek waar ik dit zou kunnen vinden. Ik moest naar de Grote kerk in Velp, waar filosoof en schrijver Stine Jensen in het kader van de 'Maand van de Spiritualiteit' een lezing hield. Het was een gure woensdagavond en  puur uit geestbehoud dat ik ging.

Lees meer
8 januari 2019
 – Column

De werkelijkheid van Amos Oz (1939-2018)

Op oudejaarsavond verwachtte ik niemand toen er werd aangebeld. Er stond een jongeman voor de deur. Hij zei, ‘Je zult wel niet meer aan me gedacht hebben.’ En ik, die dacht onverwachte gebeurtenissen ten alle tijde te zullen omarmen, vroeg, ‘Hoezo?’ De jongeman zei dat hij de ongenode en onverwachte gast was waar ik mijn hele leven al op wachtte. Ik schrok, want het is waar. Ergens in een gebied dat uit boeken komt, wacht ik op iets, een heilbrenger die de werkelijkheid een switch geeft zoals in verhalen wel gebeurt.

Drie dagen daarvoor was Amos Oz overleden.

Lees meer
23 december 2018
 – Column

António Lobo Antunes en leestekens

Voor ik het weet zit ik in het hoofd van een achtenzeventig jarige actrice die in een flat in Lissabon woont en alzheimer heeft. Ze wordt verzorgd door een neef van haar - tweede overleden - man en een dame op leeftijd. Zelf is ze van mening dat het prima met haar gaat: ‘ik kon me alleen niet herinneren waar mijn slaapkamer was, voor de rest vond ik alles, de keuken, de provisiekast.'
Proza van António Lobo Antunes is als een litanie waarin het leven in al zijn facetten bezongen wordt. Zo ook in zijn onlangs verschenen roman Voor wie in het donker op mij wacht.

Lees meer
11 december 2018
 – Column

Bregje Hofstede op drift

Om te weten of je moet blijven, moet je weggaan. Niet voor een midweek naar een huisje op de Veluwe - dat leidt tot niets - maar echt weglopen. Dat is wat schrijfster Bregje Hofstede deed en daar schreef ze later de roman Drift over, (op drift geslagen, losgeslagen, roekeloos, reddeloos, schipbreukeling op volle zee). Ze beschrijft de veertig dagen dat ze van kennis, naar Airbnb, van hotel naar logeerzolder gaat. Haar rugzak, gevuld met schriften en notitieboekjes is haar belangrijkste bezit. Alles schreef ze op: wat er gezegd, gekeken, gegeten en gereageerd werd; als een op voorhand uitgeschreven speurtocht naar onvolkomenheden.

Lees meer
23 november 2018
 – Column

Vergeet de schoenen

Ik had er nooit bij stilgestaan dat hoe schrijvers zich kleden een item kan zijn. In de krant meldde kledingstylist Arno Kantelberg dat schrijvers op dat gebied een slechte reputatie hebben. Hij bekeek dertig auteurs met zijn stylingsblik en schreef er een boek over. Ik vroeg me af wat er belangrijker is, de zeggingskracht van het werk van de schrijver of - zoals Kantelberg het stelt -  het voorkomen van de schrijver dat enigszins moet passen bij de stijl van het werk.

Toen ik zkv-schrijver A.L. Snijders voor het eerst zag voordragen, werd ik afgeleid door zijn postuur (ruim 1.90) en zijn blauwe, spits toelopende schoenen.

Lees meer