58 Zoekresultaten voor: Huub Bartman

2 januari 2017

Winterrubriek 2016 - Huub Bartman

Nergens een afslag
Zo’n kleine tien jaar geleden heb ik samen met mijn zoon een rondreis gemaakt door Turkije. Een prachtig land waar de geschiedenis als het ware voor het oprapen ligt, vaak verscholen in talloze kleine, wat verborgen archeologische sites. Aan het eind van onze trip reden we met ons minibusje over de snelweg van Ankara naar Istanboel.

Lees meer
15 juli 2015

Huub Bartman

Huub Bartman is historicus en jarenlang als docent verbonden geweest aan het Bertrand Russell College in Krommenie. Hij interesseert zich voor de twintigste-eeuwse Europese geschiedenis. Hij volgt het werk van Orlando Figes over Rusland. Speciale liefde koestert hij voor het werk van Dostojevski, Tsjechov en Nabokov, de Poolse schrijver Mysliwski en de Portugees Eça de Queiroz. Recensies van Huub Bartman.

Lees meer
27 november 2014
 – Lijstjes

Leestips voor de decembermaand - Huub Bartman

Favoriete boeken van de afgelopen tijd

1. Land, land! ……, door Sandor Márai, uitgeverij Wereldbibliotheek
2. 
De gouden vlieger en Anna, door Dezsö Kosztolányi, uitgeverij Van Gennep

Onlangs heb ik een bezoek gebracht aan Boedapest, een parel aan de Donau waar ik nog nooit geweest was. Om een beetje in de sfeer te komen heb ik, op advies van een goede vriend, het boek van Sándor Márai gelezen, Land, land!…..

Lees meer
4 september 2013
 – Recensies

Recensie door Huub Bartman

Recensie door Huub Bartman

De Gordiaanse knoop

‘En wie zich dit alles niet kan voorstellen, die moet zich tenminste proberen voor te stellen wat Auschwitz betekent. En wat dit tot nu toe en voor eeuwig voor ons betekent. En waarom iedere voorzitter van de Europese Commissie sinds de oprichting van de Commissie zijn ambtsaanvaarding begint met een reis naar Auschwitz.’ (blz. 115)

De bekende Oostenrijkse schrijver Robert Menasse vatte enige tijd geleden het plan op een roman te schrijven die zich in Brussel zou moeten afspelen met als hoofdpersoon een ambtenaar van de Europese Commissie.

Lees meer
4 maart 2020
 – Column

Maskerade

Carnaval heeft mij nooit kunnen bekoren. Tijdens zo'n feest komen er allerlei onderbuikgevoelens boven die soms beter verborgen kunnen blijven. Zo werd tijdens het carnaval in Aalst antisemitisme verpakt als immaterieel nationaal cultureel erfgoed. Toch kan ik Herman Pleij's pleidooi voor het carnaval, juist vanwege die functie van uitlaatklep, ondersteunen. Het kan bestuurders een spiegel voorhouden waarbij ze gevoelens van ongenoegen kunnen waarnemen om daaruit voortkomende ongeremde uitbarstingen te voorkomen. Essentieel voor carnavalsfeesten is het gebruik van maskers dat het gezicht verbergt om de drager anoniem te maken. Als de Duitse schilder Felix Nussbaum, op de vlucht voor de nazi's in eigen land, in 1935 aankomt in Oostende, de stad van zijn grote voorbeeld James Ensor, stort hij zich in het carnaval.

Ensor en Nussbaum gebruikten beiden sterk geladen beelden met maskers, skeletten.

Lees meer
3 februari 2020
 – Recensies

Een domweg noodzakelijk verhaal

Recensie door Huub Bartman

Een verhaal dat verteld moest worden: 'Het levensverhaal van Cudjo Lewis, door hemzelf verteld'. De Amerikaanse antropologe Zora Hurston heeft deze taak op zich genomen in Barracoon. Vanaf 1927 tot 1931 boekstaaft zij het verhaal van Cudjo Lewis, de laatst bekende tot slaaf gemaakte overlevende van de trans-Atlantische slavenhandel. Zij doet dit in een serie gesprekken met Cudjo, gespreid gevoerd over drie maanden. Om een vertrouwensband met hem op te bouwen zoekt zij hem regelmatig op in zijn bescheiden houten huisje. Soms is zij welkom, soms ook niet

Lees meer
28 januari 2020
 – Column

Schoonheid

De onlangs verschenen film For Sama, gaat over de verschrikkingen tijdens de bombardementen op de Syrische stad Aleppo. Hamza werkt als noodarts terwijl zijn zwangere vrouw Waad al-Kateab, door dit inferno ronddwaalt en honderden uren film schiet. Op basis daarvan maakte ze een documentaire, een videobrief voor haar dan nog ongeboren dochtertje Sama, voor als zij groot is. Het doet denken aan een andere documentaire die ik onlangs zag, The Cave, over een ziekenhuis tijdens de bombardementen op Aleppo. Indrukwekkend, en wat een heldenmoed. Na afloop was het nog lang muisstil in de bioscoop. Bij de uitgang zag je mensen met roodomrande ogen. Ook bij mij drongen de tranen om een uitweg. 

Wat voert mij toch naar dit soort films? Wat dwingt mij daartoe? Het maakt emoties los; woede, ontroering, gevoelens van machteloosheid, van beklemdheid, maar ook een beleving van schoonheid. Schoonheid, hoezo schoonheid?

Lees meer
31 december 2019

Moedig zijwaarts - Ton Schimmelpennink

Winterrubriek door Huub Bartman

Metrohalte Vijzelgracht. Mijn reisdoel is de Staalstraat. Om het kunstwerk 'Ramses Shaffy' niet te missen sta ik omgedraaid op de roltrap met de blik naar omlaag, terwijl ik omhoog ga richting uitgang. 'Hoog Sammy, kijk omhoog, Sammy'. Shaffy doet het niet. 'Huil, bid, werk en bewonder.' Aanbeland in de frisse kou van een zonovergoten herfstdag en verwelkomd door het gehuil van trams en grondwerkzaamheden in de stad, steek ik een modderig tracee in aanleg over om veilig te belanden op de stoep voor een boekhandel aan de Weteringsschans 177, Moedig zijwaarts.

Lees meer
18 december 2019
 – Column

Een standbeeld

In zijn pas verschenen boek Over normaliteit en andere afwijkingen, gaat de Gentse hoogleraar psychodiagnostiek Paul Verhaeghe in op mensen die afwijken van het gevestigde beeld van normaliteit. Iedere samenleving creëert zijn eigen beeld van de ideale mens. In onze tijd is dat een succesvol, ondernemend initiatiefrijk individu. Als je daarvan afwijkt ben je abnormaal. Er zijn twee soorten mensen die daarvan afwijken, aan de ene kant de losers en aan de andere kant degenen die veel te sterk aan dat beeld voldoen. Verhaeghe noemt als voorbeeld van deze laatste categorie president Trump. Als Hillary Clinton hem, tijdens de verkiezingen van 2016 toevoegt dat niemand ooit een belastingaangifte van hem heeft gezien behalve toen hij een casinovergunning wilde aanvragen, laat hij iedereen verbijsterd achter door te zeggen dat dat laat zien hoe slim hij is. Schaamteloos en immoreel, zeker, maar dat zo iemand gekozen wordt tot president, zegt veel over onze maatschappij: ik, in plaats van solidariteit.

Lees meer
12 december 2019
 – Recensies

Krijg de tering met je privatisering *

Recensie door Huub Bartman

'Het spookt in Europa'. Met deze onheilspellende woorden opent de Vlaamse schrijver Geert van Istendael zijn, wat hij noemt, 'manifest tegen de grote verkilling'. Geïnspireerd door de woorden uit het Communistisch Manifest van Karl Marx: 'Er waart een spook door Europa', roept hij op tot een fundamentele bezinning op de kernwaarden van onze West-Europese maatschappij.

Lees meer
8 november 2019
 – Column

De laatste kinderen

Tijdens een rondreis door herfstachtig Schotland stuit ik in een boekwinkel op een bijzonder kinderboek, Child of St Kilda. Het door Beth Waters sfeervol getekende boek bevat het verhaal van Norman John Gillies, een van de laatste kinderen van St.Kilda, een kleine groep ruige, Schotse eilandjes ten westen van de Buiten-Hebriden. De eilandengroep is al zeker 4000 jaar bewoond. Om te overleven hebben de mensen altijd strijd moeten leveren met de natuur. Dit is wonderwel gelukt en leverde een bijzonder soort samenleving op, waarin onderlinge saamhorigheid cruciaal was om te overleven. Geld bestond niet. Ook de natuur heeft zich op een bijzondere wijze ontwikkelt.
Door de transportrevolutie in de 19e eeuw wordt het voor buitenstaanders eenvoudiger om St.Kilda te bereiken. De mare over deze bijzondere eilandengroep verspreidt zich snel en prikkelt de nieuwsgierigheid. De bezoekersaantallen nemen toe. Dit heeft desastreuze gevolgen.

Lees meer
4 oktober 2019
 – Column

Pacificatie

De autobiografische roman van Alfred Birney, De tolk van Java, getuigt van de verpletterende last van de geschiedenis. Over de wreedheden begaan door 'onze jongens' in Nederlands-Indië tijdens de zogenaamde politionele acties wil niet iedereen graag horen. Over de doorwerking daarvan op het leven van latere generaties is vrijwel niets bekend. Het besluit van de Nederlandse regering in 2017 om de gang van zaken tijdens de dekolonisatie te laten uitzoeken komt dan ook niets te vroeg. Het uitgestelde eindrapport van de onderzoekscommissie wordt tenslotte eind 2021 verwacht en belooft nu al veel explosief materiaal te bevatten. Voor mij was het aanleiding om onlangs de collegedag over de koloniale geschiedenis bij te wonen in Museum Bronbeek,...

Lees meer