27 december 2007

Salon Saffier – Hans Lodeizen

Hans Lodeizen “ een programma rond de Nederlandse dichter (1924-1950) van wie tijdens zijn leven slechts één bundel Het innerlijk behang gepubliceerd werd “ door Koen Hilberdink (biograaf Lodeizen) en Ronald Bos (filmer documentaire Lodeizen), beeldmateriaal en live gezongen gedichten door Jesse Dorrestijn.

Vrijdag 11 januari, 20.15 uur.
Toegang Euro 12,50. Reserveren via www.salonsaffier.nl “ tel. 030 “ 6701020
Locatie: Salon Saffier, Herenstraat 29 (poortje tussen 27 en 33), Utrecht.
Meer informatie op www.salonsaffier.nl

Verder:
Zaterdag 12 januari 2008, 20.15 uur
De stille kracht “ een lezing over Louis Couperus befaamde ?mysterie roman; door Ineke Verbeek (Couperus-kenner), met tekstvoordracht uit dit werk door acteur Boris van den Wijngaard, fragmenten uit de legendarische tv-serie (o.a. de beroemde badkamerscène), en bijzonder fotomateriaal. “ meer informatie op www.salonsaffier.nl –

Toegang Euro 12,50. Reserveren via www.salonsaffier.nl “ tel. 030 “ 6701020
Locatie: Salon Saffier, Herenstraat 29 (poortje tussen 27 en 33), Utrecht.

Zondag 13 januari 2008, 15.00 uur
Die Liebe dauert oder dauert nicht “ liederen van Kurt Weill, teksten van Bertolt Brecht en anderen door Mieke Kuyper (zang) en Corry Verdonk (piano). “ meer informatie op www.salonsaffier.nl

Toegang Euro 12,50. Reserveren via www.salonsaffier.nl “ tel. 030 “ 6701020
Locatie: Salon Saffier, Herenstraat 29 (poortje tussen 27 en 33), Utrecht.

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer