3 oktober 2006

De sonnetten van de kleine waanzin

De sonnetten van de kleine waanzin, een hoogtepunt in het dichterlijk oeuvre van Hans Andreus en in de Nederlandse literatuur, blijven tot op de dag van vandaag heel verstaanbaar en indrukwekkend, niet alleen door het alledaagse taalgebruik, maar evenzeer door de combinatie met de gekozen vorm. Het traditionele sonnet blijkt in dit geval het instrument bij uitstek om hevige spanningen voelbaar te maken. Literair vertaler Paul Beers geeft hier voor de derde maal in zijn leven een reeks voordrachten van. De 39 gedichten worden afgewisseld met fragmenten uit Beers' interview met Andreus een jaar voor diens dood, pianomuziek van Skriabin en de stem van Andreus zelf die enkele van zijn gedichten leest.

Het begon in 1957, toen de 'Sonnetten' verschenen, en Paul Beers in militaire dienst zat. Daar heeft hij de vele nachtelijke uren als wachtsoldaat gebruikt om de hele cyclus uit zijn hoofd te leren. Zo'n twee jaar later gaf hij enkele voordrachtsavonden van de 'Sonnetten'. Dat gebeurde opnieuw in 1977, na het overlijden van Hans Andreus, en in de jaren daarna.
Nu, in 2006 en 'wat ouder', zegt Beers: 'Opnieuw voel ik de drang een nieuw en ander publiek de Sonnetten te laten ervaren. Ik zie deze cyclus als een symfonie, een levenssymfonie, en mijzelf als een vertolker die met de symfonie is meegegroeid en in een andere, oudere levensfase vanzelf een ander geluid zal laten horen.'

Datum:     donderdag 12 oktober 2006
Plaats:     De Rode Hoed, Keizersgracht 102, 1015 CV Amsterdam
Aanvang:  20.00 uur
Kaarten:   € 8,00 en € 7,00 (CJP/65+/Stadspas/collegekaart
Graag wel reserveren:  

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer