Cultuurkritiek in Perdu

In een recent artikel in . Hierin onderzoekt hij het eeuwenoude genre van de cultuurkritiek, een genre dat meer beoogt dan het vermaken van de lezers. Cultuurcritici menen immers te zien hoe het met de cultuur is gesteld en meer nog: ze leveren ook vaak een remedie voor wat er in hun ogen niet deugt. Heumakers levert kritiek op die pretentie en probeert er achter te komen waarom de remedies zo zelden werken. Is dat niet omdat de criticus zich tegenover de cultuur stelt als een dokter tegenover een patiënt? Dat het ook anders kan toont Heumakers aan de hand van schrijvers die zichzelf als onderdeel van een veranderende cultuur ervaren en die, wanneer ze die veranderingen in taal willen vatten, stuiten op de ontoereikendheid van de bestaande taal. Voor Heumakers is het juist die literatuur die inzicht in de samenleving en in onszelf verschaft. En dat er een remedie voor de narigheid zou zijn, dat is een romantische idee dat zijn tijd heeft gehad. Drie auteurs, elk vanuit hun eigen invalshoek, geven commentaar op deze gedachten van Heumakers en zullen met elkaar en met het publiek in discussie gaan.

. Hij publiceerde eerder onder andere en samen met Wouter Oudemans, is naast prozaschrijver, dichter, essayist en criticus. Zijn proza behelst ondermeer , en is een essaybundel.

. Dit boek behandelt de polemiek van Menno ter Braak en Anton van Duinkerken, twee belangrijke intellectuelen uit het interbellum. Hij schreef ook over de moderniteit in Nederland tussen 1914 en 1940 en over avant-garde, katholicisme en het einde van de burgercultuur.

en is docent filosofie aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en aan de Willem de Kooning Academie-Hogeschool Rotterdam.


Recent

17 december 2018

Wellust van woorden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

17 december 2008

De dagen van Lazarus - Alexander Hemon

Recensie door Karel Wasch

Alexander Hemon maakte een bliksemcarrière als schrijver. Hij kwam vanuit Bosnië aan in Chicago met niet veel meer kennis van het Engels, dan wat toeristenzinnen, maar ging aan het schrijven. Zijn boeken Nowhere Man en Questions of Bruno werden bejubeld en hij werd zelfs met Nabokov vergeleken. Een groot idool van hem.

Peter Abelsen vertaalde voor Meulenhoff zijn derde roman De dagen van Lazarus.

Lees meer