3 maart 2006

Een noot een woord

De luisteraar twijfelt tussen zich zich mee laten sleuren of de muzikale logica te ontdekken. Dat het blijkt te gaan om een structuur waarbinnen varianten van één thema in gewaagd onderling contrast voortdurend wisselende verbindingen aangaan, brengt de dichter al gauw op het proces waarbinnen wij ons allen bevinden.

Wie naar het vroege werk van Schönberg luistert, hoort dat er meer Mahler dan John Cage in Schönberg school, en dat is altijd voelbaar gebleven. De zes kleine klavierstukken op. 19 uit 1911, waarbij Stefan Hertmans nieuwe gedichten schreef, klinken dan wel uiterst modern ! en koel voor hun tijd, tegelijk tonen ze ook een sterke gevoeligheid, zelfs een melancholie die haarfijn in evenwicht is met de onmiskenbare scherpzinnigheid. Juist deze paradoxale spanning verleent de beste muziek van Schönberg een unieke betovering: hij is een mens tussen twee werelden in.

Het internationaal vermaarde Duitse Mandelring Strijkkwartet voert met pianist David Kuyken – de muzikale samensteller van de reeks – de 'Grosse Fuge' van Beethoven en Schönbergs 'Ode aan Napoleon Bonaparte' uit. Bij het laatste werk bijgestaan door zanger-dirigent Romain Bischoff, nu eens in de 'rol' van spreekstem.

Een noot een woord is een project van De Rode Hoed en David Kuyken/Decibel Productions.

Met dank aan: Amsterdams Fonds voor de kunst, VSB fonds, Lira Fonds, OCW, SNS Reaal Fonds, ThuisKopie Fonds, Prins Bernhard Cultuurfonds, Gravin van Bylandt Stichting.

Datum: vrijdag 17 maart 2006
Plaats: De Rode Hoed, Keizersgracht 102, 1015 CV Amsterdam
Aanvang: 20.30 uur (kassa open vanaf 19.15 uur)
Kaarten: € 19,00

Reserveren: via http://www.rodehoed.nl, of bij De Rode Hoed op werkdagen tussen 08.30 en 18.30 uur, telefoon (020) 638 56 06

De Rode Hoed
020-6385606

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Geloven in een god die niet bestaat
Door Bernadet

Op de titel De Kunst van het Nietsdoen (2004) van Theo Fischer reageerden veel mensen met: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen.’ Daar ging het boek echter niet over. Het ging over Taoïsme; het niet steeds willen ingrijpen in de gebeurtenissen van je leven en de dingen naar je hand te willen zetten of bezweren.

Lees meer