11 oktober 2005

Man Booker Prize voor John Banville

In de bekroonde roman The Sea, Banvilles veertiende, trekt Max Norden die net weduwnaar is geworden, zich terug in een pension bij de zee. Het huis is het decor van een tragische gebeurtenis uit zijn jeugd die voor een groot deel zijn leven heeft bepaald. Destijds logeerde de familie Grace er in de vakantie. Als tienjarige kon Max zijn ogen niet afhouden van de moeder tot hij haar op een keer half naakt zag, waarna hij zijn aandacht verlegde naar zijn leeftijdgenote Chloe. Hij trok op met haar en haar stomme tweelingbroer Myles. De zomer eindigde echter met de verdrinkingsdood van de tweeling.

In de nabeschouwing noemde Jan Dalley de bekroning van de roman een keuze voor ?the sheer beauty of writing. In een kort dankwoord zei Banville zelf dat het winnen van de prijs voor hemzelf zowel een grote vreugde als een grote verrassing was. Zijn collegas moedigde hij aan vol te houden en te blijven hopen. Voor hem had het ook lang geduurd voor hij zich eindelijk de winnaar van de prijs mocht noemen. Hij was één keer eerder genomineerd, met The Book of Evidence in 1991, het jaar dat Ishiguro won met The Remains of the Day. The Sea zal in Nederlandse vertaling verschijnen bij Atlas.

Bron: Literatuurplein.nl

BTH

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Geloven in een god die niet bestaat
Door Bernadet

Op de titel De Kunst van het Nietsdoen (2004) van Theo Fischer reageerden veel mensen met: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen.’ Daar ging het boek echter niet over. Het ging over Taoïsme; het niet steeds willen ingrijpen in de gebeurtenissen van je leven en de dingen naar je hand te willen zetten of bezweren.

Lees meer