Honderd jaar Papiamentstalige literatuur

Antilliaanse literatuur

Het gedicht Atardi werd op 27 september 1905 gepubliceerd in de krant La Cruz. De publicatie heeft een enorme impact gehad vanwege het feit dat men het in die tijd niet voor mogelijk achtte dat er in het Papiamento poëzie geschreven kon worden. Er waren toen veel laatdunkende uitlatingen over het beschavingsniveau van de Antilliaanse bevolking. Papiamento zou slecht zijn voor de ontwikkeling van kinderen en het zou niet geschikt zijn om er onderwijs in te geven. Er werd toen met minachting gesproken over ‘dat brabbeltaaltje’.

Joseph Sickman Corsen, een Curaçaose dichter die daarvoor al veel gedichten in het Spaans had geschreven, wilde aantonen dat er in dat ‘brabbeltaaltje’ wel degelijk hoogstaande poëzie geschreven kon worden. Hij schreef toen Atardi dat in La Cruz werd gepubliceerd. Het redactionele commentaar dat dit gedicht begeleidde was: ‘Beweer niet dat het Papiamento niet in staat is om gevoelens op tedere wijze tot uitdrukking te brengen. Lees dit gedicht en u zult uw mening moeten herzien. Hier verenigen intense gemoedsaandoening en eenvoud van woorden zich met schoonheid en tederheid’.

De ontwikkeling die het Papiamento later doormaakte is bekend. De belangrijkste dichters en schrijvers uit de Antillen en Aruba hebben in het Papiaments literatuur op niveau geproduceerd: Pierre Lauffer, Elis Juliana, Luis Daal, Guillermo Rosario, Nydia Ecury, Enrique Muller, Ernesto Rozenstand, Henry Habibe, Maria Diwan, Gibi Bacilio en Roland Colastica.

Meer informatie: http://www.letterenhuis.nl/

BTH

 

 

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer