Rutger Kopland weigert lintje

“Omdat ik vind dat een lintje voor andere doeleinden is, voor mensen die zich naast hun betaalde werk maatschappelijk verdienstelijk hebben gemaakt. Mensen die gratis en voor niets werk doen, zonder dat iemand dat echt in de gaten heeft. Mensen die zich inzetten voor de voetbalclub, voor de tennisclub, voor de buurt?” De 70-jarige Kopland rekent zichzelf niet tot die categorie: “Ik ben niet sociaal actief. Ik maak gedichten, daar krijg ik geld voor, ik verdien geen lintje.” De dichter vindt bovendien dat hij genoeg waardering in zijn leven heeft gehad: “Ik heb de P.C. Hooftprijs gekregen, de VSB Poëzieprijs, bijna elke prijs die ik kon krijgen.”

Van den Hoofdakker zegt zich in het verleden geregeld te hebben ingespannen om anderen een lintje te bezorgen: “Ik heb meerdere malen lange brieven geschreven. Ik vind het ook vervelend voor de mensen die zich nu voor mij hebben ingespannen. Had men mij maar gepolst. Tien jaar geleden, toen ik afscheid nam van de universiteit heeft men dat wel gedaan. Toen heb ik ook geweigerd.”

Bron: Dagblad van het noorden

BTH

Recent

17 januari 2018

Rusland, mijn Rusland

12 januari 2018

Voelen met verstand

Literair Nederland - 10 jaar geleden

21 januari 2008

Vertraagd licht en andere verhalen, PBnf

Het blijft altijd lastig een verhalenbundel te bespreken hoewel door deze verhalenbundel een rode draad loopt.

Op de flaptekst staat: De personages in deze verhalen treden elke dag de wereld monter tegemoet, om dan altijd weer te ontdekken dat het leven tegenstrijdige eisen stelt. De situaties waarin ze terechtkomen zijn verwarrend – tragisch voor hen, vaak hilarisch voor de lezer. In deze subliem geschreven verhalen komen heel verschillend mensen vooral zichzelf tegen, op een manier die zowel herkenbaar eigentijds als bijzonder indringend is.

Lees meer