20 oktober 2004

Theater op Literair Nederland

Het voornemen is om een cultureel seizoen lang, de Nederlandstalige toneelschrijvers te volgen. Dat we niet trachten een zo compleet mogelijk beeld te schetsen heeft te maken met het Nederlands Theaterjaarboek dat aan het eind van ieder kalenderjaar verschijnt. Hierin is een overzicht opgenomen van alles wat er op theatergebied is verschenen en daar valt werkelijk niet veel meer aan toe te voegen. Wij gaan ons daarom concentreren op het meest ondergeschoven kindje van de podiumkunsten: de toneelschrijvers. In tegenstelling tot wat recentelijk nog in de televisiedocumentaire Allemaal Theater van de AVRO werd beweerd, gaat het helemaal niet zo goed met de toneelschrijvers. Het Nederlands taalgebied is op het gebied van theater niet succesvol. Nooit geweest ook. Heel misschien moeten we een uitzondering maken voor Herman Heijermans die aan het begin van de twintigste eeuw sociale dramas schreef die tot op de dag van vandaag nog gespeeld worden. Misschien moeten we die uitzondering achterwege laten omdat in het land der blinde ¦Nou ja¦

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer