15 januari 2004

Nieuw in de Online Leesclub: Het geheim van het vermoorde geneuzel van Ilja Leonard Pfeijffer

de flaptekst:

Grote vraag is natuurlijk hoe het nu verder moet met de poëzie. Iedereen dicht er maar op los, alles mag en niets is slecht. Hoogste tijd voor nieuwe normen en waarden!
Het geheim van het vermoorde geneuzel is een bundeling van Pfeijffers essays over poëzie. Het bevat onder andere zijn wijd en zijd verguisde stuk De mythe van de verstaanbaarheid, het gezaghebben essay De mythe van het spontane meisje, de ongecensureerde versies van veelbesproken recensies van Favereys gedichten, Nooteboom, de genomineerden voor de Buddingh’-prijs 2002, en historische essays over Sappho, Pindarus, Horatius, Goethe, HÃlderlin, Lucebert en de uitvinding van de literatuur – dit alles aangevuld met een royaal aanbod aan speciaal voor deze bundeling geschreven essays.
Dit boek is een gepassioneerde zoektocht en een ferme stellingname. Hier spreekt een man die op compromisloze wijze zijn liefde verklaart aan grootse poëzie en die het geneuzel en de valse pretenties van dichters die voor groot doorgaan zonder het minste pardon ontmaskert.

Het geheim van het vermoorde geneuzel
Ilja Leonard Pfeijffer
307 pagina’s
Verschenen: juni 2003
uitg. Arbeiderspers
Prijs Euro 19.95

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer