Nieuw in de Online Leesclub: Het zingen van de tijd van Richard Powers

Een korte samenvatting van Het zingen van de tijd:

Delia Daley is jong, zwart en gulzig op zoek naar het leven – de Duitse natuurkundige David Strom is op de vlucht voor de nazi's in Washington aangeland. Beiden hebben een passie voor muziek en hun plotseling opvlammende liefde voor elkaar is even onmogelijk als onontkoombaar. Hun drie kinderen willen ze daarom opvoeden zonder haat en vooroordelen, maar die taak blijkt onmogelijk: allemaal zullen zij een gruwelijke rekening betalen voor die beschermde kindertijd waarin muziek en liefde voorop stonden.
De verteller in deze twee generaties omspannende roman is Joseph. Hij is pianist en begeleider van zijn broer Jonah, een liedzanger van wonderlijk groot talent. Wanneer de jaren zestig aanbreken en hun zuster Ruth zich aansluit bij gewelddadige activisten, moet Joseph inzien dat zijn hoop en idealen niets waard blijken.
Terwijl Jonah kiest voor de kunst en Ruth voor het leven probeert Joseph wanhopig om de beide tegenpolen te verzoenen, een verzoening die veel te laat en onverwacht toch nog zal plaatsvinden. Door hun levens heen waart het spook van het racisme, want door hun lichte huidskleur worden ze zowel door zwart als blank gewantrouwd.
De personages in deze roman van epische omvang worden met elkaar verbonden door een vitale stroom van muziek: de liederen, strijkkwartetten, gospels en soul die in hun levens een allesbepalende rol spelen en zonder welke zij ten onder zouden gaan in de vloed van de tijd.

Het zingen van de tijd
Oorspronkelijke titel: The Time of Our Singing
Vertaald uit het Engels door Mieke Lindenburg
Ingenaaid, 767 pagina's
Uitgeverij Contact
Prijs Euro 39.90

Wie leest er allemaal mee?
(Ik had geschreven: 'Voor de allereerste die zich inschrijft: 1 exemplaar van Het zingen van de tijd. Helemaal gratis en delivered-to-your-doorstep.' En de winnaar is: Bernadet!)

sk

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

10 juli 2008

Saramago lezen tegen de tijdgeest
Recensie door Menno Hartman

‘De Nederlandse musea bevinden zich in een identiteitscrisis. Ze lijken niet te weten waar hun eigenlijke taak ligt: bij kunst of bij entertainment.’ schreef Janneke Wesseling in het NRC-Handelsblad van zaterdag 30 oktober. Verscheidene musea kiezen niet meer voor tentoonstellingen die gewijd zijn aan een kunstenaar, maar laten zich door een kunstmarketingbureau adviseren overzichtstentoonstellingen te maken met titels als Bloemen van verlangen, vier eeuwen bloemen in de kunst.

Lees meer