18 november 2003

Schrijverscollectief Wu Ming (voorheen Luther Blissett) presenteert 54

De setting: de jaren vijftig, 1954 om precies te zijn.
De locaties: Dalmatië, Hollywood, Napels, Cannes, een bar in Bologna bevolkt door communisten, Triëst.
De karakters: ex-partizanen, heroïnegangsters, kinderen op zoek naar hun vader, wraakzuchtige vrouwen.
De hoofdpersoon: de legendarische acteur Cary Grant, wiens waardigheid en elegantie een inspiratiebron vormen voor iedereen.
De wereld: twee machtsblokken, zowel ideologisch als qua drugshandel.
Het verhaal: iedereen heeft met iedereen te maken en is aan iedereen gerelateerd dank zij de alomtegenwoordige McGuffin Electric Television.
Het resultaat: ruim 600 pagina's hilarische dan wel tragische scènes en een komedie van misverstanden.

Roberto Bui en Luca di Meo, twee van de Wu Ming auteurs, zijn aanwezig in Perdu en vertellen over Wu Ming in het algemeen en 54 in het bijzonder. Ook wordt een video over 54 vertoond, gemaakt door de Spaanse uitgever van Wu Ming: Grijalbo Mondadori.

Na de pauze gaan de auteurs in gesprek met Edith Mastenbroek van XS4ALL, de internetprovider die vorige maand haar tienjarig bestaan vierde met een politiek getint feest in Paradiso, het “Auteursrechtenvrij Muziekfestival”, waar de vraag 'copy = right?' centraal stond. Wu Ming heeft uitgesproken ideeën over 'copyleft' en 'copyright', zie ook hun website: http://www.wumingfoundation.com/ – www.wumingfoundation.com

Presentatie 54
Donderdag 20 november 2003, vanaf 20.30 uur
Perdu, Kloveniersburgwal 86, Amsterdam
(entree â?¬ 2,50)

Meer informatie: http://www.perdu.nl – http://www.perdu.nl  en http://www.vassallucci.nl – http://www.vassallucci.nl

(Bron: Perdu/tm)

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer