25 september 2006

De naamloze,Nicolas Michel

Als Sarah uit de badkamer komt, zit er een man in haar huiskamer. Ieder ander zou zich rot schrikken, maar Sarah niet: ‘Ze weet onmiddellijk dat hij er is. Ze wacht al vijf jaar op zijn komst: ze heeft in zijn ogen gelezen dat hij zich zou komen opwerpen als vleesgeworden geweten.’ De man blijft. Dagen, misschien zelfs wel weken. Hij zwijgt en zit op een eettafelstoel. Sarah probeert het wankele evenwicht dat ze heeft gevonden in haar leven te behouden, maar de komst van de man verstoort haar geestelijke rust en legt haar verleden bloot.

Meer kun je niet vertellen over de plot van De naamloze, zonder té veel te verklappen. Veel meer gebeurt er trouwens ook niet. Het is met recht een kleine roman te noemen. Het eerste deel vertelt het verhaal van Sarah. Het wordt duidelijk dat de komst van de man te maken heeft met een groot drama dat zich heeft afgespeeld in haar leven van Sarah. Het tweede deel vertelt het verhaal van Adrien, haar ex-vriend. Ook zijn leven is getekend door het drama. Pas op de laatste pagina’s wordt duidelijk wat dat drama is geweest en wie de mysterieuze, naamloze man is.

De naamloze is een intelligent, tijdloos verhaal over de grote thema’s in de literatuur: liefde, verlies, schuld, boetedoening. Er hangt zo’n beklemmende sfeer over het verhaal dat het je als lezer regelmatig naar de keel vliegt. Deze sfeer, de onderhuidse spanning en de zwaarte van de woorden zijn indrukwekkend. Zeker als je bedenkt dat De naamloze het debuut is van de Franse Nicolas Michel én dat hij slechts 24 was toen hij dit verhaal schreef. Een enorm talent en een roman die je doet beseffen waarom je zo graag leest: om de kracht van woorden in al zijn hevigheid te voelen.

De naamloze

Nicolas Michel

Oorspr. titel Un revenant

Vertaald uit het Frans door Floor Borsboom

Wereldbibliotheek

2005

Anne-Marie van der Poel
De naamloze,Nicolas Michel
ISBN: 9789028420618

Meer van :

17 november 2017

Uitzichtloos leven in Unthank / Glasgow

Over 'Lanark' van Alasdair Gray
15 november 2017

Een portret in stukjes

Over 'Waarom ik mensen niet in mootjes hak' van Renske de Greef
14 november 2017

Diepe emoties in weloverwogen zinnen met originele beelden

Over 'Binnenplaats' van Joost Baars

Recent

13 november 2017

Een aaneenschakeling van mislukkingen?

Over 'We haten elkaar meer dan de Joden' van Els van Diggele
9 november 2017

Verlangen in vele variaties

Over 'Het raadsel van de liefde' van Andre Aciman
8 november 2017

Biografie Herman de Coninck gedicteerd door De Coninck zelf

Over 'Toen met een lijst van nu errond' van Thomas Eyskens
7 november 2017

De dreiging van het duister

Over 'Wol' van Aart Taminiau
6 november 2017

Het licht gaat uit

Over 'Laatste dagen op Ellis Island' van Gaëlle Josse

Verwant