11 september 2006

De Citoyenne,Ad Van Iterson – 1878). Dit in tegenstelling tot wat de flaptekst vermeldt. Volgens de flaptekst gaat het boek over Louise Mordant, dochter van de verlichting, die hevig verliefd wordt op Hans Erich Thalberg, een architect die vertrouwt op de terugkeer van de middeleeuwen.Natuurlijk speelt Louise Mordant een rol in het boek maar zij is meer de aangever dan hetgene waar het allemaal om draait. Louise is journaliste, vrijgevochten, flapt alles wat in haar opkomt eruit. Dit laatste zorgt wel eens voor pijnlijke situaties. Zij heeft een fascinatie voor de Regoutfabriek, later zullen we begrijpen waarom.Haar vader, waar ze nauwelijks contact mee heeft, is kroegbaas en werkte vroeger bij de Regoutfabriek, weliswaar ook als tapper, maar hij zag en hoorde veel. Wat hem het meest tegenstaat aan de fabriek is de kinderarbeid. Hij wacht zijn kans af om de fabrikant aan te kunnen pakken op dit onderwerp. Regout echter ziet zichzelf als vader en mentor van zijn arbeiders. Er is een verplichte ziekteverzekering en hij heeft zelfs vlakbij de fabriek een woonkazerne laten bouwen waar 70 gezinnen konden wonen Deze kazerne is ontworpen door Hans Erich Thalberg, woonachtig in Aken. Thalberg is weer in Maastricht, het is 1867, in de hoop nóg een opdracht binnen te kunnen halen. Louise en hij ontmoeten elkaar in een koffiehuis en zodra Louise hoort dat hij contacten heeft met de familie Regout dwingt zij als het ware Thalberg een ontmoeting met haar en Petrus Regout jr. te regelen zodat zij een artikel over de fabriek kan schrijven. Wat Thalberg niet weet is dat Louise heel andere bedoelingen heeft...Uiteindelijk trouwen Erich en Louise maar van een heftige verliefdheid is absoluut geen sprake.

Ad van Iterson promoveerde op de eerste aardewerkfabrikanten in Maastricht en dat is waar deze historische roman in feite over gaat, de aardewerkfabriek Regout en de fabrikant Petrus Regout sr. (1801-1878). Dit in tegenstelling tot wat de flaptekst vermeldt. Volgens de flaptekst gaat het boek over Louise Mordant, dochter van de verlichting, die hevig verliefd wordt op Hans Erich Thalberg, een architect die vertrouwt op de terugkeer van de middeleeuwen.Natuurlijk speelt Louise Mordant een rol in het boek maar zij is meer de aangever dan hetgene waar het allemaal om draait. Louise is journaliste, vrijgevochten, flapt alles wat in haar opkomt eruit. Dit laatste zorgt wel eens voor pijnlijke situaties. Zij heeft een fascinatie voor de Regoutfabriek, later zullen we begrijpen waarom.Haar vader, waar ze nauwelijks contact mee heeft, is kroegbaas en werkte vroeger bij de Regoutfabriek, weliswaar ook als tapper, maar hij zag en hoorde veel. Wat hem het meest tegenstaat aan de fabriek is de kinderarbeid. Hij wacht zijn kans af om de fabrikant aan te kunnen pakken op dit onderwerp. Regout echter ziet zichzelf als vader en mentor van zijn arbeiders. Er is een verplichte ziekteverzekering en hij heeft zelfs vlakbij de fabriek een woonkazerne laten bouwen waar 70 gezinnen konden wonen Deze kazerne is ontworpen door Hans Erich Thalberg, woonachtig in Aken. Thalberg is weer in Maastricht, het is 1867, in de hoop nóg een opdracht binnen te kunnen halen. Louise en hij ontmoeten elkaar in een koffiehuis en zodra Louise hoort dat hij contacten heeft met de familie Regout dwingt zij als het ware Thalberg een ontmoeting met haar en Petrus Regout jr. te regelen zodat zij een artikel over de fabriek kan schrijven. Wat Thalberg niet weet is dat Louise heel andere bedoelingen heeft…Uiteindelijk trouwen Erich en Louise maar van een heftige verliefdheid is absoluut geen sprake.

Ad van Iterson promoveerde op de eerste aardewerkfabrikanten in Maastricht en dat is waar deze historische roman in feite over gaat, de aardewerkfabriek Regout en de fabrikant Petrus Regout sr. (1801-1878). Dit in tegenstelling tot wat de flaptekst vermeldt. Volgens de flaptekst gaat het boek over Louise Mordant, dochter van de verlichting, die hevig verliefd wordt op Hans Erich Thalberg, een architect die vertrouwt op de terugkeer van de middeleeuwen.
Natuurlijk speelt Louise Mordant een rol in het boek maar zij is meer de aangever dan hetgene waar het allemaal om draait. Louise is journaliste, vrijgevochten, flapt alles wat in haar opkomt eruit. Dit laatste zorgt wel eens voor pijnlijke situaties. Zij heeft een fascinatie voor de Regoutfabriek, later zullen we begrijpen waarom.
Haar vader, waar ze nauwelijks contact mee heeft, is kroegbaas en werkte vroeger bij de Regoutfabriek, weliswaar ook als tapper, maar hij zag en hoorde veel. Wat hem het meest tegenstaat aan de fabriek is de kinderarbeid. Hij wacht zijn kans af om de fabrikant aan te kunnen pakken op dit onderwerp. Regout echter ziet zichzelf als vader en mentor van zijn arbeiders. Er is een verplichte ziekteverzekering en hij heeft zelfs vlakbij de fabriek een woonkazerne laten bouwen waar 70 gezinnen konden wonen
Deze kazerne is ontworpen door Hans Erich Thalberg, woonachtig in Aken. Thalberg is weer in Maastricht, het is 1867, in de hoop nóg een opdracht binnen te kunnen halen. Louise en hij ontmoeten elkaar in een koffiehuis en zodra Louise hoort dat hij contacten heeft met de familie Regout dwingt zij als het ware Thalberg een ontmoeting met haar en Petrus Regout jr. te regelen zodat zij een artikel over de fabriek kan schrijven. Wat Thalberg niet weet is dat Louise heel andere bedoelingen heeft…
Uiteindelijk trouwen Erich en Louise maar van een heftige verliefdheid is absoluut geen sprake.

Het hele verhaal draait dus meer om de gang van zaken in en rond de fabriek. De vader van Louise speelt ook een belangrijke rol in het verhaal, niet zozeer als persoon maar meer omdat hij kroegbaas is en de arbeiders bij hem komen drinken en over hun belevenissen in de fabriek vertellen.
Het verhaal geeft een duidelijk beeld over de gang van zaken in de fabriek en over het harde werken, soms ongezonde arbeidsomstandigheden, kinderarbeid en slechte betaling. Dit gedeelte is sterk, de verhouding die Louise en Hans Erich Thalberg krijgen is de kapstok waar het verhaal aan opgehangen wordt, dit gedeelte is duidelijk zwakker. Ik heb gemengde gevoelens over dit boek. Fascinerend over de Regoutfabriek te lezen, minder is de vorm waarin het gegoten is.

paperback 192 blz. ISBN 90 468 0077 6 augustus 2006 uitg. Nieuw Amsterdam

 Bernadet

De Citoyenne,Ad Van Iterson
1878). Dit in tegenstelling tot wat de flaptekst vermeldt. Volgens de flaptekst gaat het boek over Louise Mordant, dochter van de verlichting, die hevig verliefd wordt op Hans Erich Thalberg, een architect die vertrouwt op de terugkeer van de middeleeuwen.Natuurlijk speelt Louise Mordant een rol in het boek maar zij is meer de aangever dan hetgene waar het allemaal om draait. Louise is journaliste, vrijgevochten, flapt alles wat in haar opkomt eruit. Dit laatste zorgt wel eens voor pijnlijke situaties. Zij heeft een fascinatie voor de Regoutfabriek, later zullen we begrijpen waarom.Haar vader, waar ze nauwelijks contact mee heeft, is kroegbaas en werkte vroeger bij de Regoutfabriek, weliswaar ook als tapper, maar hij zag en hoorde veel. Wat hem het meest tegenstaat aan de fabriek is de kinderarbeid. Hij wacht zijn kans af om de fabrikant aan te kunnen pakken op dit onderwerp. Regout echter ziet zichzelf als vader en mentor van zijn arbeiders. Er is een verplichte ziekteverzekering en hij heeft zelfs vlakbij de fabriek een woonkazerne laten bouwen waar 70 gezinnen konden wonen Deze kazerne is ontworpen door Hans Erich Thalberg, woonachtig in Aken. Thalberg is weer in Maastricht, het is 1867, in de hoop nóg een opdracht binnen te kunnen halen. Louise en hij ontmoeten elkaar in een koffiehuis en zodra Louise hoort dat hij contacten heeft met de familie Regout dwingt zij als het ware Thalberg een ontmoeting met haar en Petrus Regout jr. te regelen zodat zij een artikel over de fabriek kan schrijven. Wat Thalberg niet weet is dat Louise heel andere bedoelingen heeft...Uiteindelijk trouwen Erich en Louise maar van een heftige verliefdheid is absoluut geen sprake.
ISBN: 9046800776

Meer van :

22 augustus 2017

Variabele verhalen in prettige stijl geschreven

Over 'Astronaut' van Pieter Kranenborg
17 augustus 2017

Vergeefse strijd heeft een mooie bundel opgeleverd

Over 'De wereld onleesbaar' van Jeroen van Kan

Recent

16 augustus 2017

Ideale bestaansvorm

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

Over 'Herinneringen in aluminiumfolie' van Jamal Ouariachi
9 augustus 2017

Wachten op Godot aan de Moldau

Over 'Een afgedane zaak' van Patrik Ouredník
7 augustus 2017

Een kanjer

Over 'De tandeloze tijd 6 : Kwaadschiks' van A.F.Th. van der Heijden

Verwant