20 maart 2006

Het grijs tussen groen en blauw, Sayed Mansour

 

 “Wat mijn zoon gedaan heeft, daar ben ik niet tevreden over, daar wil ik duidelijk over zijn. Als ik dat zou ontkennen, dan zou ik oneerlijk zijn, tegen mijzelf en tegen iedereen.
Laat ik mezelf voorstellen.
Ik heet Yoosief en ik ben een oude visser. De zee is altijd mijn beste vriend geweest. Tegenwoordig ben ik een rustig man. Als je mij nu ziet, zou je nooit geloven dat ik min of meer hetzelfde heb gedaan als hij.”

 

Zo begint het verhaal van Yoosief. Zijn zoon heeft iemand vermoord, net als hij ooit in een ver verleden gedaan heeft. Door dit nieuws over zijn zoon komen de herinneringen aan die tijd weer boven.Het verbaast Yoosief dat het nieuws hem zo aangrijpt. Hij zegt in zichzelf “Hè toe, Yoosief, verdriet is niets voor jou, je hebt je halve leven zonder hart geleefd. Houd je soms toch van je kind? Waarom deed je dan net of je niets hoorde toen het nieuws bekend werd?
Een vadergevoel heb ik nooit gekend, ik geef toe dat hij mijn kind is, dat wel, maar daar hield het tot nu toe wel mee op.
Waarom komt de oude Yoosief opeens weer tot leven? Waarom wil hij me er weer mee confronteren? Was het niet genoeg hem het leven te schenken? Moet ik me ook nog afvragen wat voor vader ik was?”

 

Dit zet eigenlijk meteen de toon van het boek. Yoosief is een mán. In het begin is het wennen zoals hij over zijn medemens praat. Iedereen is een hond of een ezel. Hij zelf was altijd een ezel maar wilde niet tot de honden behoren. De honden zijn vals, achterbaks, alleen op eigen voordeel uit. Hij wilde een wolf zijn, maar was een ezel.
Dat kinkt allemaal nogal cryptisch maar in het verhaal wordt heel duidelijk gemaakt wat dit alles betekent.
Yoosief is een echte man, hij zuipt en niet een klein beetje maar grote hoeveelheden, hij is enorm sterk, hij neemt elke vrouw die hij krijgen kan. Maar… kom niet aan zijn vrouw, hoe slecht hij haar zelf ook behandelt, zij is een heilige, een engel.
Yoosief is visser, en een goede visser, omdat hij zo sterk is kan hij de grootste vissen binnenhalen. Op een dag weet hij een enorme vis de baas te worden. Hij is de held en viert deze vangst uitbundig met véél drank. Deze vangst komt hem echter duur te staan en leidt uiteindelijk tot een door hem gepleegde moord.
Yoosief vlucht naar zee, zijn vriend, en houdt zich schuil in de bossen aan de rand van de zee. Deze periode van eenzaamheid en angst komt naar boven als Yoosief het nieuws over zijn zoon verneemt en Yoosief vertelt ons zijn verhaal. Het is een verhaal van gekte, euforie, angst, depressie, vreugde maar vooral een verhaal van zichzelf ontdekken, zonder drank, in alle eenzaamheid. Het verhaal van een ontmoeting met een mysterieuze vrouw, Yasmine, die hem helpt en zijn leven verandert.

 

Het knappe van dit verhaal is dat de schrijver het heden en verleden naadloos in elkaar kan laten overlopen. Hij weet een sprookjesachtige sfeer op te roepen om daarna weer tot de harde werkelijkheid terug te keren. Hij laat je boos worden op Yoosief die erg bot en hard over vrouwen kan praten maar tegelijk laat hij zien dat Yoosief een enorm respect voor vrouwen heeft. Dit is eigenlijk een boek dat niet na te vertellen is maar dat je moet lezen.
Een bijzonder verhaal, een ongrijpbaar verhaal, een sprookjesachtig verhaal, een realistisch verhaal.

 

Debuutroman Paperback, ISBN 9059140443 uitgeverij Fagel, 158 pagina’s

© Bernadet

Meer van :

20 november 2017

Het leven ontwijken

Over 'Kraaien tellen' van Lucas de Waard
17 november 2017

Uitzichtloos leven in Unthank / Glasgow

Over 'Lanark' van Alasdair Gray
15 november 2017

Een portret in stukjes

Over 'Waarom ik mensen niet in mootjes hak' van Renske de Greef

Recent

14 november 2017

Diepe emoties in weloverwogen zinnen met originele beelden

Over 'Binnenplaats' van Joost Baars
13 november 2017

Een aaneenschakeling van mislukkingen?

Over 'We haten elkaar meer dan de Joden' van Els van Diggele
9 november 2017

Verlangen in vele variaties

Over 'Het raadsel van de liefde' van Andre Aciman
8 november 2017

Biografie Herman de Coninck gedicteerd door De Coninck zelf

Over 'Toen met een lijst van nu errond' van Thomas Eyskens
7 november 2017

De dreiging van het duister

Over 'Wol' van Aart Taminiau

Verwant