Roué Hupsel – Blinde muren

Sfeer opsnuiven

Soms hebben we er in Suriname schoon genoeg van! De twee onderwerpen waarmee ons land het meest geassocieerd lijkt te worden zijn Bouterse & drugs. En dat terwijl er zo veel andere dingen zijn op te noemen die het leven hier de moeite meer dan waard maken!

Toch is het onontkoombaar: de drugshandel speelt een grote rol in ons land, overigens net als in de rest van de wereld. Want dat mag wel even gezegd worden tegen degenen die neerkijken op bolletjesslikkers en die huiveren bij het horen van gruwelverhalen over geheime droppings en rip-deals: de afnemers zitten grotendeels in het rijke Westen, en zij vormen daar ook een belangrijk onderdeel van de drugsketen die de wereld in haar wurggreep houdt. Daarom deze recensie over een Surinaamse thriller waarin een kijkje achter de schermen genomen wordt.

Vorig jaar debuteerde Roué Hupsel met de roman Blinde muren, een thriller over de Surinaamse cocaïnehandel. Eerder veroverde de in Suriname bekende (én geliefde) radio-omroeper Hupsel een derde plaats bij een verhalenwedstrijd van het Kwakoefestival. En onlangs verscheen zijn tweede roman Zwarte magie, eveneens bij uitgeverij Conserve. Overigens werd Hupsels debuut bekroond met de Schaduwprijs 2004, door het Genootschap van Nederlandse Misdaadauteurs.

In Blinde muren wordt het verhaal verteld van rechercheur Martin Bosman die samen met de Nederlander Peter op onderzoek gaat in de Surinaamse drugsscene en daarbij steeds meer zaken ontdekt die het daglicht niet kunnen verdragen. Peter is naar Suriname gekomen omdat zijn zus Hanneke daar spoorloos is verdwenen, nadat haar vriend John geliquideerd is. De integere politie-agent Bosman stuit bij zijn onderzoek in dezelfde zaak op ‘blinde muren’: hij wordt gesommeerd door hogerhand om zijn speurwerk te staken. Dat
moedigt hem alleen maar aan om de waarheid boven tafel te krijgen.

Blinde muren is een spannende roman die vlot wegleest. Er worden, zeker in het begin,
wel erg veel personages geïntroduceerd die lang niet altijd een rol in het verhaal gaan spelen. Soms is het taalgebruik wat slordig, dat is jammer. Zo worden er van ‘muizen olifanten gemaakt’ en wordt een en ander toegelicht in een ‘vertrouwd gesprek’. De verwikkelingen die beschreven worden zijn echter spannend genoeg om snel naar de volgende pagina te willen gaan. Dat drugshandel een kwestie is waar het om zoveel meer gaat dan om de bolletjesslikkers, dat wordt door Hupsel meer dan dudielijk gemaakt. De
grote belangen die er spelen, politieke belangen, economische belangen: in Blinde muren komt het allemaal aan bod.

Het boek is opgedragen aan de Surinaamse politie-rechercheur Herman Gooding die in 1983 werd vermoord toen hij bezig was met een onderzoek naar de smokkel van cocaïne vanuit Colombia naar Suriname voor doorvoer naar Europa. De auteur geeft aan dat hij rijkelijk geput heeft uit de realiteit voor zijn research, maar dat het verhaal en de personages fictief zijn.

 

 

Blinde muren
Roué Hupsel
Verschenen bij: Uitgeverij Conserve, 2004
ISBN: 90 5429 195 8

Recent

22 juni 2018

Een bijzondere mengeling van absurditeit, humor en mystiek

Over 'Flesjes knallen' van Yu Hua
21 juni 2018

Mild vernisje over het schrijnende bestaan

Over 'De gulheid van de zeemeermin' van Denis Johnson
20 juni 2018

Joke van Leeuwen over de zin en onzin van het sluiten van grenzen

Over 'Hier' van Joke van Leeuwen
19 juni 2018

De verdediging van een wingewest

Over 'Koloniale oorlogen in Indonesië' van Piet Hagen
18 juni 2018

Gezin gezien door de ogen van de jongste zoon

Over 'Daal neder, engel' van Thomas Wolfe