28 maart 2005

Lotte Weeda van Maarten ?t Hart

door marjo 

door marjo 

In een dorpje, Monward geheten (dat blijkbaar aan anagram is van Warmond,
waar 't Hart zelf woont) ontmoeten we de ik-figuur (lijkt ook wel op de
schrijver) op het moment dat hij zich uitkleedt voor een vrouw. Het waarom
is niet meteen duidelijk, het is een komisch begin dat meteen de toon zet
voor het hele boek.
Hij ontmoet een fotografe, die van plan is om de markante figuren uit het
dorp op de foto te zetten en daar een fotoboek van te maken. Hij is nogal
van haar gecharmeerd, en helpt waar hij maar kan. Brengt haar naar de mensen
toe als ze de weg niet weet, en laat haar ook de mensen zien die hij zelf
gefotografeerd wil hebben. Later mag hij het voorwoord bij het boek
schrijven. Op die manier komt hij zelf ook nog in het boek met een klein
fotootje, zegt de fotografe, maar eigenlijk hoort hij er niet in, zegt ze.
Ook de 'gravin', Leonora, en de Somalische transseksuele Sirena wil hij op
de foto, maar “ze horen er niet in”. Ook op deze twee vrouwen heeft de
ik-figuur een oogje, en als Leonora haar problemen bij hem neerlegt en hulp
vraagt verleent hij die maar al te graag: de gevaarlijke slang die tijdelijk
in huis is ontmaskert hij als de ongevaarlijke scheltopusik, en als de
'graaf' gewelddadig wordt biedt hij ook alle hulp.
Het fotoboek komt uit, en alle dorpelingen kopen het. De fotografe vertrekt
naar Atjeh, en niemand hoort meer iets van haar. Dat vertoornt de
dorpelingen zeer, want wat blijkt: de een na de ander die in het fotoboek
voorkomt gaat het hoekje om. Nu zijn er wel veel mensen op een leeftijd dat
dat normaal is, maar er is een jongeman die door het ijs zakt, een familie
die neerstort met een vliegtuig. Is hier soena-soena in het spel, voodoo?
De ik-figuur wordt erop aangekeken, tenslotte heeft hij het voorwoord in het
boek geschreven.
Zijn ommetjes met hondje Anders worden steeds steelser..
Het leven van de ik-figuur leek saai voor de fotografe in het dorp opdook,
maar nu beleeft hij avonturen die hij net zo lief niet zou hebben beleefd.
Overigens zijn er ook amoureuze avonturen, gevaarlijk ook, maar die bevallen
hem wel. Een auto-rit met een waanzinnige chauffeur, een dikke tak die
afgezaagd moet worden maar niet wil: het lijkt wel of ook hij op de
nominatie staat om het loodje te leggen..

Waarom het op de nominatie stond voor het slechtste boek, ik begrijp het
niet. Naast de vele humor zijn er ook de actuele maatschappelijke problemen
die aan de kaak gesteld worden: de MKZ crisis en het vernietigen van al het
hobbypluimvee ten tijde van de vogelpestcrisis. En 't Hart is duidelijk
bioloog: beschrijvingen van dieren en planten ontbreken niet. En ook niet de
verwijzingen naar de psalmen. Tussendoor vliegen ook de lawaaierige
vliegtuigen van Schiphol over.
Ik heb genoten van dit boek.

Marjo

Lotte Weeda van Maarten ?t Hart
ISBN: 9789029563017

Meer van :

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

Over 'Herinneringen in aluminiumfolie' van Jamal Ouariachi
9 augustus 2017

Wachten op Godot aan de Moldau

Over 'Een afgedane zaak' van Patrik Ouredník
7 augustus 2017

Een kanjer

Over 'De tandeloze tijd 6 : Kwaadschiks' van A.F.Th. van der Heijden

Recent

4 augustus 2017

Wondranden

Over 'Een tuin in de winter' van Anna Enquist
2 augustus 2017

Jannie Regnerus gebruikt geen woord te veel

Over 'Nachtschrijver' van Jannie Regnerus
31 juli 2017

Het gitzwarte leven

Over 'Noordwaarts' van Naomi Rebekka Boekwijt
28 juli 2017

Het lot van een niet-joodse jood

Over 'Buster Kafka' van Martin Schouten
25 juli 2017

Een Limburgse Rémi

Over 'De dagen' van Frans Budé

Verwant