Zwarte ogen Ernst Timmer

Recensie door Martien, lid sinds 29 juni 2003,br>

Dit boek gaat over een Louis, een zwakbegaafde jongen en Maya, een Colombiaans meisje dat werd geadopteerd door een Noordwijkerhoutse bollenboer. Verder gaat het over pedofilie. dood, over eenzaamheid, redding, zelfopoffering en over geheimen Een uitermate ingewikkelde thematiek, maar toch leest het vlot, er gebeurt van alles.
Het begin gaat over de kindertijd van de beide hoofdpersonen en over hun relatie, die een hoogtepunt bereikt in een bezoek aan het naaktstrand, waar Louis genoeg stof opdoet voor jaren seksuele fantasieën. Een belangrijke rol is weggelegd voor de pedofiele grafkistenmaker Jacob,. Dat hij pedofiel was blijkt pas later, na zijn dood. Het was een geheim dat je zelfs als lezer niet te weten was gekomen.
Later raken de hoofdpersonen elkaar kwijt, Louis groeit op als buitenbeentje, hij werd gepest op de basisschool, op de speciale middelbare school en later in de plaats waar hij woont, als hij door een aantal brave en bezorgde vaders (pedorammers) in elkaar wordt geslagen. Hij weet zijn rijbewijs te halen en een serieuze baan als chauffeur van rouwauto’s te krijgen.
Maya is intussen in Colombia, zij werkt in vluchtelingenkampen, wordt gevangengenomen door de Farc, wordt regelmatig verkracht en keert, een paar illusies armer, terug naar Nederland.
Er zijn talloze verwijzingen naar het werk van Louis Paul Boon. De vader van Louis, een taalgeleerde die alles wist over Boon, maar toch de geheimen niet doorgrondde, wilde met alle boeken van Boon begraven worden. Dat ging uiteindelijk niet door en de tweepersoons lijkkist/boekenkast blijft in het verhaal een rol spelen, aan het eind zelfs een dramatische rol. In een prachtig intermezzo laat de schrijver het clubje havelozen uit De vergeten straat in zijn roman binnenmarcheren, hoe ? Ze nemen gewoon de bus naar De Zilk.
Ook naar het uiteindelijk vrij plotselinge en dramatische einde zijn verwijzingen. Ik zal het einde niet verklappen, maar ik denk dat schijn bedriegt, er zijn genoeg schaduwen vooruit gevallen.
Waar gaat het boek uiteindelijk over ? Over teveel, maar misschien het meest over mensen die opgesloten zitten in hun eigen verhaal. Die van de vergeten straat lijken even te ontsnappen, maar het is tijdelijk, ook zij gaan weer terug.

Recent

28 januari 2020

Rushdie en het einde van de waarheid en de wereld

Over 'Quichot ' van Salman Rushdie
27 januari 2020

Een verhaal als een doorlopend druppen van water

Over 'De wetten van water' van Cynan Jones
24 januari 2020

Een liefdeslied over het leven zelf

Over 'De menselijke maat' van Roberto Camurri
23 januari 2020

De werkelijkheid rondom moeders vertrek

Over 'De ochtend valt' van Manon Uphoff
22 januari 2020

Laveren tussen strijdvaardigheid en acceptatie

Over 'Het klimaat zijn wij' van Jonathan Safran Foer