Tomas Ross – Omwille van de troon

Omwille van de troon

Zeer matige roman over de Greet Hofmans-affaire die eind jaren veertig en begin jaren vijftig bijna tot een constitutionele crisis leidde. Ross beschrijft allerlei intriges tussen politici, journalisten, BVD-mensen en andere ongure types, maar wat hun drijfveren zijn wordt niet bepaald duidelijk. Bovendien barst het verhaal van de non-informatie. Bijna alles wat de hoofdpersonen bedenken wordt beargumenteerd; een doodvermoeiend stijlmiddel om de figuren menselijker te laten lijken.

De stijl van Ross is uitermate zwak. Het boek bevat ook een enorme hoeveelheid taalfouten, inconsequent woordgebruik en zetfouten. Het werd op een gegeven moment zo bont, dat ik ze in het boek ben gaan aantekenen. Een beetje goede schrijver zou nooit een zin schrijven als deze (blz. 474): Reinder Kampman. Een man met een meteoorachtige carrière in de bouwwereld en met relaties binnen de politiek die tot binnen de muren van het Binnenhof reikten. Bovendien: over de ware aard van de Greet Hofmans-affaire maakt het boek niet echt meer duidelijk.
Van blz. 506 tot 509 vat Ross de hele zaak nog even snel samen.
Ik vind het een slecht boek.

Omslag Omwille van de troon - Tomas Ross
Omwille van de troon
Tomas Ross
Verschenen bij: Bezige Bij, De
ISBN: 9789023441878
512 pagina's
Prijs: € 0,00

steun-ons

Jaarlijks publiceert Literair Nederland ruim vierhonderd boekrecensies en literaire berichten mede dankzij donaties van lezers. U  hulp om boekrecensies, interviews, columns en essays in de toekomst te laten verschijnen is nodig. Klik voor een bijdrage.  Onze dank is groot!

Recent

20 september 2019

Ode aan het leven

Over 'Alles waait' van Frans Kuipers
19 september 2019

'Weg met de boeven en dieven aan de macht'

Over 'De toekomst die nooit kwam' van Marc Jansen
18 september 2019

Een spannende avonturenroman

Over 'De Dolfijn' van Mark Haddon
17 september 2019

De natuur in verweer

Over 'De grote angst in de bergen' van Charles-Ferdinand Ramuz
16 september 2019

Tussen overtuiging en onverschilligheid

Over 'Ontweten' van Menno van der Veen