21 maart 2005

Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen

Ben Zorefs leven is een decor. Een decor ontworpen door hemzelf. Zijn huwelijksdag was een sprookje, zijn huwelijksreis idyllisch, hij is rijk, leeft in een kasteel met vijf verdiepingen, bezit 23 auto’s en zijn personeel ? schoonmakers, een binnenhuisarchitect, een  tuinman en een financieel adviseur ?  zorgt ervoor dat het sprookje in tact kan blijven.

Ben is de zoon van een Poolse moeder en een Nederlandse vader: ‘Mijn moeder kwam naar Nederland met een droom (…). Niemand weet wat die droom is. En of ze de droom nog heeft. Misschien is ze de droom vergeten.’ Bens leven lijkt meer op dat van zijn moeder dan je in de eerste instantie zou denken. Zijn droom ligt in het verleden. Ooit leefde Ben een waar sprookje, maar al het geluk raakte hij kwijt en zijn sprookje eindigde in een nachtmerrie en amputeerde Bens ziel. Nu blijft hij steken in het gevoel ‘zo had het kunnen zijn.’ Nu schuilt hij voor het leven in een bordkartonnen wereld. 

Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen is het debuut van Ernest van der Kwast. In een rechttoe rechtaan stijl weet hij in korte zinnen en met veel humor à la Arnon Grunberg, een ontroerend verhaal te vertellen. De sfeer die hij weet te schetsen is bewonderenswaardig voor een debutant. Door de subtiele onthullingen, verwijzingen naar het verleden en de vele flashbacks brengt hij een mooie spanning aan en ontwikkelt hij het karakter van Ben steeds verder. Een paar keer neemt het verhaal een wending die je als lezer verrast en het is lang geleden dat ik een debuut las van een jonge auteur dat hier aan kon tippen. 

Tijdens het lezen bekroop me echter het gevoel dat er meer in had kunnen zitten. De laatste tijd klagen critici steeds vaker dat boeken niet volledig tot hun recht komen doordat er te weinig redactionele aandacht aan is besteed. Nu weet ik niet of het aan te weinig redactionele aandacht ligt, maar ik heb de indruk dat Soms zijn dingen mooier….een nog beter debuut had kunnen worden als er nog een aantal keer heel kritisch naar was gekeken. Soms wordt er net iets te veel herhaald (Wie gelukkig is, praat over de toekomst, pag. 22; Maar wie gelukkig is, praat over de toekomst, pag. 24; Wie ongelukkig is, praat over vroeger, pag. 24; Geluk is praten over wat komen gaat, pag. 24;), blijft het verhaal iets te gefragmenteerd en blijven er iets te veel vragen onbeantwoord. Om maar eens een afschuwelijk clichébeeld te gebruiken: ik bleef na het lezen van Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen achter met het idee een debuut te hebben gelezen dat weliswaar een ruwe diamant is, maar dat net iets beter geslepen had moeten worden. Van der Kwast is een schrijver om in de gaten te houden. Hij heeft de potentie om tot een groot auteur uit te groeien.

Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen
Ernest van der Kwast
2005
Nijgh & Van Ditmar
ISBN 903884025x


 AMvdP

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

19 november 2007

Net niet spannend genoeg
Door Fatima Bajja

Het lijkt alsof Sylvia Houweling alles heeft wat haar hartje begeert. Ze is getrouwd met Eddie Kronenburg, heeft twee kinderen en woont in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Toch is het allemaal niet zo mooi als het lijkt. Eddie werkt namelijk in de onderwereld, hij is verantwoordelijk voor het transport van drugs.

Lees meer