Het stille geweld van dromen

Op 19 januari jongstleden pleegde K. Sello Duiker  (30) zelfmoord. Duiker – een veelbelovend Zuid-Afrikaans auteur – verwerkte veel autobiografische elementen in zijn werk. Drugs, geweld, homoseksualiteit en de zoektocht naar identiteit spelen een grote rol in zijn romans. 

In Het stille geweld van dromen de tweede roman van Duiker  zien we het hedendaagse Kaapstad door de ogen van verschillende personages, onder andere een jonge, zwarte vrouw die door veel zelfreflectie haar relaties met mannen probeert te doorgronden; een aantal blanke en mannelijke prostituees, die voornamelijk bezig zijn met zichzelf, het dragen van de juiste kleding en het ontlopen van alle risico’s die hun vak met zich meebrengt; en enkele psychiatrisch patiënten, die het hoofd boven water proberen te houden.

Hoofdpersoon in Het stille geweld van dromen is echter Tshepo, een intelligente, zwarte jongen die – op zijn zachts gezegd – al een hele geschiedenis heeft: zijn vader heeft zich omhooggewerkt in de maffia en liet zijn moeder, voor de ogen van de jonge Tshepo, verkrachten en vermoorden.

Tshepo is – net als het Afrika dat Duiker schetst – voornamelijk op zoek naar zijn eigen identiteit. Net afgestudeerd aan de universiteit vindt hij – nadat hij een tijdje opgenomen is in een psychiatrische inrichting – werk in een restaurant in Kaapstad. Terwijl hij bezig is een eigen leven op te bouwen, wordt hij afgeperst door zijn huisgenoot, die er voor zorgt dat hij zijn baan verliest. Wanhopig in geldnood, besluit hij bij een luxe massagesalon te gaan werken en onder de naam Angelo begint hij als ‘zwarte dekhengst’ te werken. Hij verdient goed, besteedt veel geld aan zijn uiterlijk en het lijkt hem voor de wind te gaan.

Hoe beter het op materieel gebied met Tshepo/Angelo gaat, des te slechter gaat het mentaal met hem. Hij wordt zich meer en meer bewust van zijn seksuele geaardheid en de maatschappelijke gevolgen van zijn huidskleur.

In een directe stijl met korte zinnen en korte hoofdstukken lukte het Duiker een overtuigend beeld neer te zetten van zijn verschillende personages en hun maatschappelijke ideeën. De moderne stadscultuur wordt – met al haar onzekerheden, rellen en geweld –  blootgelegd. Duiker verwerkte flarden van talen als het Sesotho, het Xhosa en het Afrikaans in zijn verhaal, wat het verhaal extra sterk maakt.

K. Sello Duiker (Zuid-Afrika, 1974 – 2005) debuteerde in 2000 met Thirteen Cents, waarvoor hij de Commonwealth Prize,  African Region ontving. Het stille geweld van dromen werd bekroond met de Herman Charles Bosman Prize 2001 en werd genomineerd voor de Impact Dublin Literary Award 2002.
 
Het stille geweld van dromen
K. Sello Duiker
Oorspronkelijke titel: The Quiet Violence of Dreams
Vertaald uit het Engels door Robert Dorsman
De Geus/Novib 2003
ISBN 9044503324

AMvdP

Foto: overgenomen van http://www.nb.co.za/Kwela/kAuthorCV.asp?iAuthor_id=5246

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

21 juli 2014

Veel om van te genieten Veel om van te genieten
Recensie door Vic Veldheer

Dit jaar is het honderd jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog begon. Over de verschrikkingen van deze oorlog is door historici en schrijvers als Céline veel geschreven. De herinnering aan deze oorlog leeft bij onze Vlaamse zuiderburen nog sterk en het is dan ook niet vreemd dat in dit herdenkingsjaar enkele Vlaamse schrijvers deze oorlog in hun roman een plaats hebben gegeven, zoals in het prachtig geschreven Oorlog en Terpentijn van Stefan Hertmans.