6 december 2004

Islam is een sinaasappel

De regels van de islam, de Sjari’a, zijn niet door de mensen gemaakt, maar door God. Daarom is iedereen aan die regels onderworpen. Dat geldt ook voor de overheid. Van fundamenteel belang is dat die regels niet gewijzigd kunnen worden. Een machthebber kan zich dus niet aan hun werking onttrekken door wat wetswijzigingen door te voeren. Het recht van amendement is immers voorbehouden aan God.

Islam is een sinaasappel is alweer vijf jaar geleden verschenen bij uitgeverij Contact, maar nog steeds actueel. Sterker nog het boek, is actueler dan ooit gezien de perikelen die in Nederland gaande zijn rondom fundamentalisme versus democratie. In Islam is een sinaasappel zegt Maurits Berger de Amsterdamse advocatuur gedag en vertrekt naar Damascus, Syrië, om Islamitisch recht te gaan studeren  Hij wordt gedreven door nieuwsgierigheid.  Nieuwsgierigheid naar hoe moslims leven, hoe zij over de islam denken en hoe zij hun ideale samenleving willen inrichten. Wat zijn de verschillen met het Westen, wat de overeenkomsten.? Als niet-moslim wordt hij toegelaten tot de moskee en krijgt onderricht in de Sjari’a (Islamitisch recht) van de Sjeiks Boeti en Boerhaani en de grootmoefti Koeftaro.

Wat het nu zo interessant maakt is dat Maurits zijn ervaringen met Damascus, de islam en de gesprekken die hij in de moskee, theehuis of op straat voert als in een dagboek bijhoud. 

Mohamed schudde ongeduldig zijn hoofd.’Nee, verkiezingen en dat soort dingen zijn praktische procedures. Daar is op zich niets mis mee. De Islam is juist een voorstander van verkiezingen.’
Ik snapte er niets van.’Ben je nu voor of tegen democratie?’
‘Ik ben voor democratische procedures, maar ik ben tegen het principe van de democratie. Ga maar na. Democratie betekent dat je je eigen regels mag vaststellen, nietwaar? Dat betekent dus dat je morgen alles kunt verbieden wat gisteren was toegestaan. En andersom. Wat is dat nou voor bestuur? Er moeten toch basisregels zijn waardoor je je laat leiden? Nou, de Sjari’a verschaft die basisregels. Basisregels die door God zijn vastgesteld en dus onveranderlijk zijn. Dus niet een systeem waarbij je die regels zomaar zou kunnen afschaffen. Dat zou maar tot willekeur leiden. Tot machthebbers die kunnen doen wat ze willen. En dat druist lijnrecht in tegen de islam zelf.

Het inkijkje dat Berger de lezer in de wereld van de Syrische Islam biedt is bijzonder en exclusief. Nergens neemt hij een voorsprong op de lezer om te laten merken dat hij ergens veel meer van weet. Met overtuiging leidt hij als een gids de lezer een nieuw land binnen waarvan hij zelf ook alleen nog maar de reisbrochure heeft doorgebladerd. Vragen waar je als lezer mee speelt, worden door Maurits in het boek gesteld en op een prachtige manier beantwoord. Wat daarbij niet vergeten mag worden is dat het regime van president Hafez al-Assad in Syrië geen anders-denkende tolereert, of het nu communistisch, islamitisch of gewoonweg kritisch is. Om in dit mijnenveld te opereren moet je van goede huizen komen. Ook laat Berger zich in het boek niet gewillig meevoeren tot enkel en alleen blinde sympathie voor zijn gastland. Kortom, een goed boek voor mensen die eens wat meer over de islam willen lezen maar niet weten waar te beginnen.

Het bleef mij nog dagen achtervolgen. ‘Hij kan niet dansen.’ Ik was zeer beledigd. Hier kwam ik als buitenlander op een Syrische dansvloer, danste op Arabische muziek, hún muziek, gaf er een eigen draai aan, en meteen kon ik niet dansen. Hoe langer ik er over nadacht, hoe meer ik mij er over ging opwinden. Het dansen werd symbool voor alle andere kleine opmerkingen en correcties die ik gedurende mijn verblijf had gekregen. Alles wat anders was werd afgestraft, of afgedaan als iets van ‘die gekke buitenlanders’.

Islam is een sinaasappel
Maurits Berger
Non-fictie
Uitgeverij Contact

AV

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

19 november 2007

Net niet spannend genoeg
Door Fatima Bajja

Het lijkt alsof Sylvia Houweling alles heeft wat haar hartje begeert. Ze is getrouwd met Eddie Kronenburg, heeft twee kinderen en woont in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Toch is het allemaal niet zo mooi als het lijkt. Eddie werkt namelijk in de onderwereld, hij is verantwoordelijk voor het transport van drugs.

Lees meer