2 augustus 2004

De Grote Vakantie

In de 45 gedichten van zijn bundel De Grote Vakantie neemt dichter, schrijver, beeldend kunstenaar, fotograaf, zanger F. Starik zijn lezer mee op een persoonlijke gang langs vakantieadressen als de camping, de volkstuin, de stadswoning, het platteland en het graf.

Onderweg is hem niets kleins te klein, niets groots te groot. Een kwijnende appelslak, Prins Claus, een lege fietsband en een verloren geliefde, ze zijn al even welkom in Stariks gedichten van alledag als de koe die moet kalven, de ‘spreker van éénletterwoorden’, de ‘kleine filosoof van wereldraadsels’ en ‘de vermaarde kunstcritica A.T.’

We beginnen schijnbaar onbekommerd met een strandtafereeltje in het titelgedicht: ‘Zo op het oog hier alles/ welvaart en gemoedsrust./ Waar de Noordzee loom/ haar brede zandstrand kust’, maar al na enkele regels wordt een schaduw over het vakantievierende gezelschap aan zee geworpen: ‘Eén van hen zal volgend jaar/ niet langer bij ze zijn’.

Na vier afdelingen waarin de dichter talloze tekenen van vergankelijkheid signaleert, beschrijft of overdenkt, en twee afdelingen vol In Memoriams en uitvaartgedichten leidt De Grote Vakantie niet tot de dood, maar tot een actieve daad, in het slotgedicht ‘Een man steekt zijn huis in brand’. De lezer heeft tegen die tijd de indruk zijn dichter aardig te hebben leren kennen. Hij is bij hem op de fiets en over de vloer geweest, heeft zijn zoon, zijn lief en enkele vrienden leren kennen, is langs geweest bij zijn Egyptische sigarenman en meneer Scussi, van wie hij zijn voordeelkostuums betrok tot de aanleg van een nieuwe metrolijn hem de winkel deed sluiten. Ook is er intussen een dure lepel gekocht, een roze honkbalknuppel weggegeven, een boek in de winkel blijven liggen en afscheid genomen van vele bekenden en onbekenden.

Dit alles en meer wordt de lezer doorgaans medegedeeld op Stariks haastloze toon, die zowel ruimte laat voor lyrische zwiepers als voor flauwe grappen. Voor baanbrekend taalspel hoeft men De Grote Vakantie niet te lezen, evenmin voor duizelingwekkende nieuwe inzichten of ideeën. Men schuift simpelweg aan bij een aangename verteller, die de moeite neemt ongeveer alles wat hem voor de voeten komt eens goed te bekijken en te beschrijven wat dat zoal voor hemzelf of de mensheid betekenen mag. De bundel bevat meer dan voldoende materiaal om hem af te kraken en meer dan voldoende om hem te prijzen. Maar uiteindelijk is het eenvoudig gesteld met het werk van deze dichter van levenslied en dodenzang: je leest en beluistert het en je houdt ervan of je vindt het helemaal niks. Ik houd ervan.

F. Starik, De Grote Vakantie, inclusief cd waarop Starik de teksten/gedichten ‘De Grote Vakantie’, ‘Liefde komt’, ‘Later’ en ‘Andere mensen’ zingt, onder begeleiding van de Vakantiemannen (Ton von der Möhlen en Cor Vos). In de Knipscheer, 2004; 79 pagina’s; € 19,90.

Wilt u lezen wat anderen zoal over De Grote Vakantie schreven, bezoek dan de website van uitgeverij In de Knipscheer: www.indeknipscheer.com/boeken/viewtopic.php?t=135.

2004 blijkt overigens allerminst een groot vakantiejaar voor Starik: op 11 september aanstaande verschijnen maar liefst twee nieuwe bundels van zijn hand: Rode Vlam en De Verdwijnkunstenaar (beide bij zijn nieuwe uitgever Vassallucci). Tegelijk verschijnt Vitrine (Nijgh & Van Ditmar), de debuutbundel van Vrouwkje Tuinman. ’s Middags worden de drie bundels in Utrecht gepresenteerd en ’s avonds in Amsterdam (zie http://www.starik.nl/, waarop binnenkort meer details). Naast Tuinman en Starik treden Spinvis, Arjan Witte, Ingmar Heytze en Maria Barnas op.

Thomas Möhlmann

Recent

16 oktober 2017

Nooit meer los van Indië

13 oktober 2017

Leven zonder moeder

12 oktober 2017

Een antikrimi

11 oktober 2017

De stijl tekent de man

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 oktober 2007

Klein boek zonder enige allure
Door Frans

Waarom gaf de commissie – Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek – aan Geert Mak de opdracht om het boekenweekgeschenk 2007 te schrijven? Vermoedelijk vanwege zijn succes met de dikke pil ‘In Europa’. Zou Mak daarom als onderwerp voor zijn boek de Galatabrug, die Europa met Klein-Azië verbindt, gekozen hebben?

Lees meer