7 juni 2004

De zelfmoordclub

Twee mannen ontmoeten elkaar in een Finse schuur en die ontmoeting verandert hun leven. De twee mannen staan beide op het punt om zelfmoord te plegen en door een bizarre draai van het lot kiezen ze allebei dezelfde schuur uit: de één om zich te verhangen, de ander om zich een kogel door het hoofd te schieten. Als ze elkaar ontmoeten lijkt zelfmoord ? in ieder geval die dag ? uitgesloten: ‘De mannen concludeerden dat ze hun doodsverlangen voor die dag wel verloren hadden. Hun stervenswens was een stuk minder geworden. Zelfmoord is een dermate individuele bezigheid dat je er volledige rust bij nodig had. Sommige buitenlanders mochten zichzelf dan in het openbaar in brand steken, demonstratief en om politieke of religieuze redenen, maar een Fin heeft geen publiek nodig bij zijn wanhoopsdaad. Daar waren de heren het over eens.’ 

In de dagen na hun mislukte poging krijgen de mannen het idee dat het goed zou zijn om nog meer lotgenoten bij elkaar te brengen. De potentiële zelfmoordenaars zouden kunnen praten over hun lot en praktisch gezien zouden er veel voordelen zitten aan een collectieve zelfmoord: korting op de overlijdensadvertenties, een gemeenschappelijke notaris om de nalatenschappen af te wikkelen en bij de daad zelf zou amateurisme vermeden kunnen worden. Enthousiast plaatsen de mannen een oproep: ‘Heb je zelfmoordplannen? Geen  nood, je staat niet alleen.’  Tot hun verbijstering reageren er honderden mensen op de oproep en al enkele dagen later ? ‘(…) hoe langer de bijeenkomst werd uitgesteld, des te meer zelfmoordenaars de kans zouden zien om een eind aan hun leven te maken voordat ze in contact waren gekomen met hun levensreddende lotgenoten’ ? komt de groep bij elkaar. 

De bijeenkomst is een groot succes en blij dat ze er niet meer alleen voor staan, besluiten de zelfmoordenaars het er de laatste dagen van hun leven ? het doel is uiteindelijk toch om collectief zelfmoord te plegen ? nog even goed van te nemen. Dit is het startpunt voor een bizarre, humoristische reeks gebeurtenissen en een massale flirt met de dood. 

De zelfmoordclub is een in hoog tempo geschreven zwarte komedie met diep-menselijke verhalen over het in de fles, in de sauna, of bij elkaar naar zielenrust zoekende Finse volk. Paasilinna slaagt erin om tragische gebeurtenissen droogkomisch op te schrijven, zonder de originaliteit te verliezen. Schrijnende verhalen worden hilarisch en bizarre gebeurtenissen lijken heel geloofwaardig. Paasilinna heeft de kracht om van niet al te vrolijke zaken als alcoholisme, depressiviteit, zelfmoord en het zoeken naar evenwicht in een wankel bestaan een literaire slapstick te maken. 

De zelfmoordclub is geschreven in een kundige, ingetogen en ironische stijl, maar had hier en daar nog iets korter en sneller gekund, misschien had dat de kracht van de roman nog meer versterkt, maar een kniesoor die daar over valt: De zelfmoordclub is origineel en Paasilinna is niet voor niets een van de populairste schrijvers van Finland, die gelukkig ook in de rest van Europa steeds meer bekendheid verwerft. 

De zelfmoordclub
Oorspronkelijk titel Hurmaava joukkoitsemurha
Arto Paasilinna ,1990
Nederlandse vertaling 2004
Wereldbibliotheek
ISBN 90 284 2045 2
€ 17,90

AmvdP

 

 

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer