Een Hollandse romance

‘Er zijn twee soorten correspondenten: Zij die hier zitten voor hun carrière, en zij die werkelijk van dit land houden, er niet van loskomen.’

Aldus Pieter van der Sloot, al weer 6 jaar correspondent voor de Krant van Wakker Nederland in Moskou. Een ziekelijk vak, correspondent. Opgesloten in je aangeleerde moedertaal en -cultuur ergens anders voor langere tijd bivakkeren; je zou er bijna een bipolaire stoornis van krijgen.

Onder zijn moedersnaam Waterdrinker publiceerde hij inmiddels drie romans, waarvan een Hollandse romance zijn laatste is, een op z’n zachts gezegd ironische titel. Waterdrinker is op dit moment nog steeds verwikkeld in een juridisch gevecht met Holland, of in ieder geval met de burgemeester van Zandvoort. Het handelt over het feit dat hij in zijn eerste roman Danslessen een personage de brave burgervader ‘een joodje’ liet noemen.

Wat volgt? Dostejewski?

Joost Schlingemann, zijn nieuwe personage, heeft veel geld en woont in Moskou. Zijn vrouw heeft hem drie maanden geleden verlaten, terug naar Holland, samen met zijn zoon, van wie hij betwijfelt of het de zijne is. Misschien is hij wel onvruchtbaar. Hij blijft achter en gaat wonen tegenover een vrouwengevangenis. Daar ziet hij eens een vrouw ’s avonds laat naar buiten lopen. Er is niemand die op haar wacht, taxi’s willen haar niet meenemen. En dan ziet hij er nog een, en nog een. Uit Holland, dit keer.

Van zijn vrouw uit Haarlem krijgt hij sms’jes en emails. Heeft ie het geld al over gemaakt? Komt ie nog een keer op bezoek? Weet ie wel dat Máxima zwanger is? Onderwijl een dronkemansbestaan in Moskou lijdend; nachtclubs, hoeren, drank, geld, waar hij altijd over beschikt, altijd maar geld uitgeven. Maar ook: lezen, ronddwalen, twijfelen, toeschouwen. Toeschouwer zijn van het Russische leven en het Hollandse leven in Rusland. En dat met een bipolaire stoornis! Had hij zijn lithium maar ingenomen…

Waterdrinker- wat een schitterende naam voor een correspondent in Rusland!- heeft die troep niet nodig. Hij schrijft het van zich af. Met een sardonisch plezier beschrijft hij de beide werelden waar hij maar niet los van kan komen. Wie het boek gelezen heeft, begrijpt dat Waterdrinker voorlopig nog wel in Rusland blijft wonen.

(MN)

Voor een uitstekend interview met de schrijver klik hier

Recent

19 februari 2018

Spiegels van de tijd

14 februari 2018

Gedenkteken in woorden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

25 februari 2008

Indrukwekkend verhaal

Door Bernadet

De overgave is na De zwarte met het witte hart en Een schitterend gebrek de derde historische roman van Arthur Japin die een mengeling is van fictie en non-fictie. Het verhaal is gebaseerd op de geschiedenis van Cynthia Ann Parker (zij staat ook op de voorkant van het boek) Als kind groeide zij op bij de familie Parker die na een lange reis vol beproevingen een nieuw bestaan probeerden op te bouwen in Texas.

Lees meer